Ayodhya Kand

Kaikeyi does not buy Manthara's argument

(चौपाई)

प्रियबादिनि सिख दीन्हिउँ तोही। सपनेहुँ तो पर कोपु न मोही ॥

सुदिनु सुमंगल दायकु सोई। तोर कहा फुर जेहि दिन होई ॥ १ ॥

जेठ स्वामि सेवक लघु भाई। यह दिनकर कुल रीति सुहाई ॥

राम तिलकु जौं साँचेहुँ काली। देउँ मागु मन भावत आली ॥ २ ॥

कौसल्या सम सब महतारी। रामहि सहज सुभायँ पिआरी ॥

मो पर करहिं सनेहु बिसेषी। मैं करि प्रीति परीछा देखी ॥ ३ ॥

जौं बिधि जनमु देइ करि छोहू। होहुँ राम सिय पूत पुतोहू ॥

प्रान तें अधिक रामु प्रिय मोरें। तिन्ह कें तिलक छोभु कस तोरें ॥ ४ ॥

(दोहा)     

भरत सपथ तोहि सत्य कहु परिहरि कपट दुराउ।

हरष समय बिसमउ करसि कारन मोहि सुनाउ ॥ १५ ॥

કૈકેયી મંથરાની વાત સાથે અસંમત

શિખામણ તને આપી મેં પ્રિય કરવા પ્રિયવચના છે;

સ્વપ્ને પણ ના તુજ પર ક્રોધ, બોલે વચનો બની અબોધ.

શુભ દિન મંગલ તે જ હશે જ્યારે પણ અભિષેક થશે.

તારા શબ્દો સત્ય થશે સુખ એથી ના અધિક કશે.

સૂર્યવંશની રીત જ એ સ્વામી શ્રેષ્ઠ જ બંધુ બને;

નાનો સેવક રહે બની, કથા નથી એ કપટતણી.

કાલ રામનો હો અભિષેક તો માગી લે વસ્તુ વિશેષ.

કૌશલ્યાસમ માત બધી રામ માનતા પ્રિય અદકી,

સ્વભાવથી જ કરે પ્રેમ, મુજને ચાહે વિશેષ તેમ.

પરીક્ષા કરી પ્રીતતણી, શંકા મુજને રહી નહીં.

(દોહરો)   

વિધાતા ફરી જન્મ દે તો વર માગું એક,

રામ પુત્ર હો પુત્રવધુ વૈદેહી હો નેક.

ભરત-શપથ તુજને કહે કપટ તજી સત તું,

આહલાદતણા અવસરે શોક કરે છે શું!