Ayodhya Kand

Manthara continues her advise

(चौपाई)

एकहिं बार आस सब पूजी। अब कछु कहब जीभ करि दूजी ॥

फोरै जोगु कपारु अभागा। भलेउ कहत दुख रउरेहि लागा ॥ १ ॥

कहहिं झूठि फुरि बात बनाई। ते प्रिय तुम्हहि करुइ मैं माई ॥

हमहुँ कहबि अब ठकुरसोहाती। नाहिं त मौन रहब दिनु राती ॥ २ ॥

करि कुरूप बिधि परबस कीन्हा। बवा सो लुनिअ लहिअ जो दीन्हा ॥

कोउ नृप होउ हमहि का हानी। चेरि छाड़ि अब होब कि रानी ॥ ३ ॥

जारै जोगु सुभाउ हमारा। अनभल देखि न जाइ तुम्हारा ॥

तातें कछुक बात अनुसारी। छमिअ देबि बड़ि चूक हमारी ॥ ४ ॥

(दोहा)     

गूढ़ कपट प्रिय बचन सुनि तीय अधरबुधि रानि।

सुरमाया बस बैरिनिहि सुह्द जानि पतिआनि ॥ १६ ॥

મંથરાના સમજાવટના પ્રયત્નો ચાલુ

વદી મંથરા રીસભરી કડવી લાગે વાત ખરી,

સારું કહેતાં દુઃખ થયું તમને, ઉર સાશંક બન્યું.

સત્યાસત્ય કહેતા જે લાગે છે તમને પ્રિય તે;

કડવી હું જ એક લાગું મૌન રાખવા તો માગું.

કરી કુરૂપ મને વિધિએ; પરવશ સમજે છે સહુયે;

વાવ્યું છે તે રહી લણી, આપ્યું છે તે રહી ગ્રહી.

કોઇ નૃપ હો શું નુકશાન, વળી થવાનું શું કલ્યાણ;

દાસીની રાણી ન થઇશ, નરકથકી સ્વર્ગે ન જઇશ.

જોઇ અહિત શકું ન જરી તેથી જ રહ્યો પ્રાણ બળી;

કરી એટલે થોડી વાત, ભૂલ થઇ તો કરજો માફ.

(દોહરો)   

ગૂઢ સાંભળી મધુર ને કપટ વચન રાણી

માયાવશ અરિને રહી સુહૃદ પરમ જાણી.