Ayodhya Kand

Ram asks for Kaushalya's consent

(चौपाई)

रघुकुलतिलक जोरि दोउ हाथा। मुदित मातु पद नायउ माथा ॥

दीन्हि असीस लाइ उर लीन्हे। भूषन बसन निछावरि कीन्हे ॥ १ ॥

बार बार मुख चुंबति माता। नयन नेह जलु पुलकित गाता ॥

गोद राखि पुनि हृदयँ लगाए। स्त्रवत प्रेनरस पयद सुहाए ॥ २ ॥

प्रेमु प्रमोदु न कछु कहि जाई। रंक धनद पदबी जनु पाई ॥

सादर सुंदर बदनु निहारी। बोली मधुर बचन महतारी ॥ ३ ॥

कहहु तात जननी बलिहारी। कबहिं लगन मुद मंगलकारी ॥

सुकृत सील सुख सीवँ सुहाई। जनम लाभ कइ अवधि अघाई ॥ ४ ॥

(दोहा) 

जेहि चाहत नर नारि सब अति आरत एहि भाँति।

जिमि चातक चातकि तृषित बृष्टि सरद रितु स्वाति ॥ ५२ ॥

શ્રીરામ કૌશલ્યાની સંમતિ માગે છે

રઘુકુળતિલક જોડતાં હાથ નમ્યા માતૃપદ આદરસાથ;

આશિષ આપી ભેટી માત, અર્પી ભૂષણવસન અપાર.

મુખને ચૂમ્યું વારંવાર, વહી આંખથી અશ્રુધાર;

પ્રેમપ્રમોદ કથાય નહીં, જનની રંક કુબેર બની.

મુહૂર્ત કયારે મંગલ એ જન્મલાભ અતિ ઉત્તમ છે

સુકૃતશીલના ફળ જેવું બોલી માત સુખદ એવું ?

(દોહરો)  

શરદ સ્વાતિ વરસાદની ચાતક જોતાં રાહ

આતુર સર્વે રાખતાં એમ જ એની ચાહ.