Ayodhya Kand

Ram tells Kaushalya to hold tight

(चौपाई)

तात जाउँ बलि बेगि नहाहू। जो मन भाव मधुर कछु खाहू ॥

पितु समीप तब जाएहु भैआ। भइ बड़ि बार जाइ बलि मैआ ॥ १ ॥

मातु बचन सुनि अति अनुकूला। जनु सनेह सुरतरु के फूला ॥

सुख मकरंद भरे श्रियमूला। निरखि राम मनु भवरुँ न भूला ॥ २ ॥

धरम धुरीन धरम गति जानी। कहेउ मातु सन अति मृदु बानी ॥

पिताँ दीन्ह मोहि कानन राजू। जहँ सब भाँति मोर बड़ काजू ॥ ३ ॥

आयसु देहि मुदित मन माता। जेहिं मुद मंगल कानन जाता ॥

जनि सनेह बस डरपसि भोरें। आनँदु अंब अनुग्रह तोरें ॥ ४ ॥

(दोहा)  

बरष चारिदस बिपिन बसि करि पितु बचन प्रमान।

आइ पाय पुनि देखिहउँ मनु जनि करसि मलान ॥ ५३ ॥

રામ માતાને સાંત્વના આપે છે

માતૃવચન સુણતાં અનુકૂળ સ્નેહ કલ્પવૃક્ષતણાં ફૂલ

સુખ-સૌરભભીનાં શ્રીમૂળ સુત-મન-ભ્રમરે કરી ન ભૂલ.

ધર્મપ્રાણ ધર્મગતિજ્ઞાન વદ્યા શાંતિથી મૃદુ મધુ વાણ,

ધર્યું પિતાએ કાનનરાજ સિદ્ધ થશે જ્યાં મારું કાજ.

મુદિત મને આપો આદેશ, ડરશો સ્નેહથકી ના લેશ;

વનગમન થશે મંગલ માત, વરસાવો અનુગ્રહ વરસાદ.

(દોહરો)   

ચૌદ વર્ષ વનમાં વસી પિતાવચન અનુસાર

ફરી મળીશ ન ચિત્તને કરશો મ્લાન લગાર.