Ayodhya Kand

Kaushalya gives her consent and blessings

(चौपाई)

जौं केवल पितु आयसु ताता। तौ जनि जाहु जानि बड़ि माता ॥

जौं पितु मातु कहेउ बन जाना। तौं कानन सत अवध समाना ॥ १ ॥

पितु बनदेव मातु बनदेवी। खग मृग चरन सरोरुह सेवी ॥

अंतहुँ उचित नृपहि बनबासू। बय बिलोकि हियँ होइ हराँसू ॥ २ ॥

बड़भागी बनु अवध अभागी। जो रघुबंसतिलक तुम्ह त्यागी ॥

जौं सुत कहौ संग मोहि लेहू। तुम्हरे हृदयँ होइ संदेहू ॥ ३ ॥

पूत परम प्रिय तुम्ह सबही के। प्रान प्रान के जीवन जी के ॥

ते तुम्ह कहहु मातु बन जाऊँ। मैं सुनि बचन बैठि पछिताऊँ ॥ ४ ॥

(दोहा)     

यह बिचारि नहिं करउँ हठ झूठ सनेहु बढ़ाइ।

मानि मातु कर नात बलि सुरति बिसरि जनि जाइ ॥ ५६ ॥

કૌશલ્યાની અનુમતિ અને આશીર્વાદ

હોય કેવળ આજ્ઞા પિતાની, જવું વન ના માતા મોટી માની;

કિન્તુ માતાપિતાએ કહ્યું હો વન સેંકડો અવધસમું તો.

માતા વનદેવી પિતા વનદેવ, કરશે પશુપક્ષી ચરણની સેવ;

નૃપને ઉચિત અંતે વનવાસ, જોતાં વચને ઉર થાય હતાશ.

વન બડભાગી અવધ અભાગી જેને રામ હશે તમે ત્યાગી;

જો હું સાથે આવું કરી સ્નેહ, મનમાં તમને થશે તો સંદેહ.

તમે સૌના પરમપ્રિય જેવા પ્રાણ પ્રાણના જીવન એવા;

કહો વનમાં જવા કાજે જ્યારે હૈયું હાથમાં ના રહે ત્યારે.

(દોહરો) 

મિથ્યા સ્નેહ વધારતાં તોપણ હઠ ન કરું;

માતાના સંબંધથી કરજો સ્મરણ ખરું.