Ayodhya Kand

Sita arrives at the scene

(चौपाई)

देव पितर सब तुन्हहि गोसाई। राखहुँ पलक नयन की नाई ॥

अवधि अंबु प्रिय परिजन मीना। तुम्ह करुनाकर धरम धुरीना ॥ १ ॥

अस बिचारि सोइ करहु उपाई। सबहि जिअत जेहिं भेंटेहु आई ॥

जाहु सुखेन बनहि बलि जाऊँ। करि अनाथ जन परिजन गाऊँ ॥ २ ॥

सब कर आजु सुकृत फल बीता। भयउ कराल कालु बिपरीता ॥

बहुबिधि बिलपि चरन लपटानी। परम अभागिनि आपुहि जानी ॥ ३ ॥

दारुन दुसह दाहु उर ब्यापा। बरनि न जाहिं बिलाप कलापा ॥

राम उठाइ मातु उर लाई। कहि मृदु बचन बहुरि समुझाई ॥ ४ ॥

(दोहा)   

समाचार तेहि समय सुनि सीय उठी अकुलाइ।

जाइ सासु पद कमल जुग बंदि बैठि सिरु नाइ ॥ ५७ ॥

સીતા સમાચાર સુણી ત્યાં આવે છે

(દોહરો)  

પાંપણ લોચનની કરે રક્ષા પ્રતિપળ જેમ

રક્ષો તમને પિતૃ ને દેવ સદાયે તેમ.

* 

અવધિ પાણી પરિજન પ્રિય મીન, તમે કરુણાકર ધર્મધુરીણ

એવું સમજીને કરજો ઉપાય મળે સૌ તમને જીવનમાંહીં.

જન પરિજન પુરને અનાથ કરી જાવ અરણ્યે સહાસ;

આજે સૌના સુકૃત થયાં પૂર્ણ, કાળ કઠિન થયો પ્રતિકૂળ.

દાહ હૃદયમાં દારુણ વ્યાપ્યો થયો શોક અકળ વણમાપ્યો;

કર્યો માતાએ ઘોર વિલાપ, ધારી સ્થિરતા રઘુપતિ અમાપ.

(દોહરો)  

સમાચાર સુણતાં સકળ સીતા આર્ત બની

કૌશલ્યા પાસે જઈ વંદી ચરણ રહી.