Ayodhya Kand

Sumantra takes Ram in chariot

(चौपाई)

तब सुमंत्र नृप बचन सुनाए। करि बिनती रथ रामु चढ़ाए ॥

चढ़ि रथ सीय सहित दोउ भाई। चले हृदयँ अवधहि सिरु नाई ॥ १ ॥

चलत रामु लखि अवध अनाथा। बिकल लोग सब लागे साथा ॥

कृपासिंधु बहुबिधि समुझावहिं। फिरहिं प्रेम बस पुनि फिरि आवहिं ॥ २ ॥

लागति अवध भयावनि भारी। मानहुँ कालराति अँधिआरी ॥

घोर जंतु सम पुर नर नारी। डरपहिं एकहि एक निहारी ॥ ३ ॥

घर मसान परिजन जनु भूता। सुत हित मीत मनहुँ जमदूता ॥

बागन्ह बिटप बेलि कुम्हिलाहीं। सरित सरोवर देखि न जाहीं ॥ ४ ॥

(दोहा)    

हय गय कोटिन्ह केलिमृग पुरपसु चातक मोर।

पिक रथांग सुक सारिका सारस हंस चकोर ॥ ८३ ॥

સુમંત્ર રામ-લક્ષ્મણ-સીતાને રથમાં બેસાડે છે

(દોહરો)   

વચન કહીને નૃપતણાં બેસાડયા રથમાં;

ચાલ્યા સર્વે અવધને નમી લઇ ઉરમાં.

* 

અવલોકીને અવધ અનાથ ચાલ્યા લોક વિકળ સૌ સાથ;

કૃપાસિંધુએ વિવિધ પ્રકાર સમજાવ્યા પણ સર્વ અસાર.

પાછા જતા નગરજન જે પુનઃ પ્રેમવશ ફરતા તે.

અવધ ભયંકર અતિભારે કાળરાત લાગી ત્યારે;

ઘોર જંતુસમ પુર નર-નાર જોતાં ભયભીત બન્યાં અપાર.

ગૃહ સ્મશાન પરિજન સૌ ભૂત સુહૃદપુત્ર લાગ્યા યમદૂત;

બન્યાં વલ્લરી વૃક્ષો મ્લાન સર સરિતા સઘળાં નિષ્પ્રાણ.

(દોહરો)   

હયગય અનંત કેલિમૃગ પુરપશુ ચાતક મોર

પિક રથાંગ શુક સારિકા સાર સહંસ ચકોર