Ayodhya Kand

Ram tells people to go back

(चौपाई)

रघुपति प्रजा प्रेमबस देखी। सदय हृदयँ दुखु भयउ बिसेषी ॥

करुनामय रघुनाथ गोसाँई। बेगि पाइअहिं पीर पराई ॥ १ ॥

कहि सप्रेम मृदु बचन सुहाए। बहुबिधि राम लोग समुझाए ॥

किए धरम उपदेस घनेरे। लोग प्रेम बस फिरहिं न फेरे ॥ २ ॥

सीलु सनेहु छाड़ि नहिं जाई। असमंजस बस भे रघुराई ॥

लोग सोग श्रम बस गए सोई। कछुक देवमायाँ मति मोई ॥ ३ ॥

जबहिं जाम जुग जामिनि बीती। राम सचिव सन कहेउ सप्रीती ॥

खोज मारि रथु हाँकहु ताता। आन उपायँ बनिहि नहिं बाता ॥ ४ ॥

(दोहा)   

राम लखन सुय जान चढ़ि संभु चरन सिरु नाइ ॥

सचिवँ चलायउ तुरत रथु इत उत खोज दुराइ ॥ ८५ ॥

રામ અયોધ્યાવાસીઓને પાછા જવા સમજાવે છે

રઘુપતિ પ્રજા પ્રેમવશ પેખી પામ્યા પીડા સહજ વિશેષી;

કરુણામય રઘુનાથ ખરે અવર વ્યથાથી વ્યથિત બને.

મૃદુ વચનો સપ્રેમ કહી ધર્મતણો ઉપદેશ કરી

સમજાવી રઘુનાથ રહ્યા પાછા તોય ન લોક ફર્યા.

શીલ સ્નેહને કેમ તજાય, પડયા અસમંજસમાં રઘુરાય;

શોકિત શ્રમિત સુતા સૌ જન સુરમાયા મોહિત-મતિ મન.

વીત્યે બે પ્રહર સુધી રાત રામે કહી સચિવને વાત,

દોડાવો રથ જોર કરી જનતા પાછી જાય ફરી.

(દોહરો)    

શિવને સ્નેહ વંદતાં રથમાં ત્રણે ચઢયાં;

સચિવે રથ હાંકયો તરત; નિશાન સ્થિર ન પડયાં.