Ayodhya Kand

Ram's presence brings cheers

(चौपाई)

गाँव गाँव अस होइ अनंदू। देखि भानुकुल कैरव चंदू ॥

जे कछु समाचार सुनि पावहिं। ते नृप रानिहि दोसु लगावहिं ॥ १ ॥

कहहिं एक अति भल नरनाहू। दीन्ह हमहि जोइ लोचन लाहू ॥

कहहिं परस्पर लोग लोगाईं। बातें सरल सनेह सुहाईं ॥ २ ॥

ते पितु मातु धन्य जिन्ह जाए। धन्य सो नगरु जहाँ तें आए ॥

धन्य सो देसु सैलु बन गाऊँ। जहँ जहँ जाहिं धन्य सोइ ठाऊँ ॥ ३ ॥

सुख पायउ बिरंचि रचि तेही। ए जेहि के सब भाँति सनेही ॥

राम लखन पथि कथा सुहाई। रही सकल मग कानन छाई ॥ ४ ॥

(दोहा)    

एहि बिधि रघुकुल कमल रबि मग लोगन्ह सुख देत।

जाहिं चले देखत बिपिन सिय सौमित्रि समेत ॥ १२२ ॥

રામના આગમનથી સર્વ સ્થળે ઉત્સવ

(દોહરો)  

રામ જતા જ્યાં ત્યાં થતા લોક પ્રેમવશ સર્વ,

ગામેગામ મનાવતાં પ્રસન્નતાથી પર્વ.

મળ્યો ભાનુકુળ-કુમુદિની વિધુને છે વનવાસ

સુણી દોષ દેતા બધા માતપિતાને ખાસ.

કોઇ કહેતા રાજવી છે અતિશય સારા

દર્શનનો લ્હાવો ધર્યો એથી આ ન્યારા.

નરનારી સુંદર અને સરળ વાત કહેતાં

સ્નેહભરેલાં લ્હાવને લોચનના લેતાં.

માતપિતા છે ધન્ય એ ધર્યો જેમણે જન્મ,

નગર ધન્ય; તે ગામને ગિરિવન સ્થળને ધન્ય

જતાં જ્યાં ત્રણે; એમના પ્રેમી બ્રહ્મા ધન્ય

રચી જેમણે એમને સફળ કર્યો છે જન્મ.

રઘુકુળકમળ રવીન્દ્રશા સૌને સુખ ધરતા

રઘુપતિ નિર્ભય વનમહીં એ આગળ વધતા.