Ayodhya Kand

Ram asks Sage for a suitable place to stay

(चौपाई)

देखि पाय मुनिराय तुम्हारे। भए सुकृत सब सुफल हमारे ॥

अब जहँ राउर आयसु होई। मुनि उदबेगु न पावै कोई ॥ १ ॥

मुनि तापस जिन्ह तें दुखु लहहीं। ते नरेस बिनु पावक दहहीं ॥

मंगल मूल बिप्र परितोषू। दहइ कोटि कुल भूसुर रोषू ॥ २ ॥

अस जियँ जानि कहिअ सोइ ठाऊँ। सिय सौमित्रि सहित जहँ जाऊँ ॥

तहँ रचि रुचिर परन तृन साला। बासु करौ कछु काल कृपाला ॥ ३ ॥

सहज सरल सुनि रघुबर बानी। साधु साधु बोले मुनि ग्यानी ॥

कस न कहहु अस रघुकुलकेतू। तुम्ह पालक संतत श्रुति सेतू ॥ ४ ॥

(छंद)

श्रुति सेतु पालक राम तुम्ह जगदीस माया जानकी।

जो सृजति जगु पालति हरति रूख पाइ कृपानिधान की ॥

जो सहससीसु अहीसु महिधरु लखनु सचराचर धनी।

सुर काज धरि नरराज तनु चले दलन खल निसिचर अनी ॥

(सोरठा)

राम सरुप तुम्हार बचन अगोचर बुद्धिपर।

अबिगत अकथ अपार नेति नित निगम कह ॥ १२६ ॥

રામ નિવાસ માટે અનુકુળ સ્થાન પુછે છે

કરી દર્શન દિવ્ય તમારું પુણ્ય સફળ થયું છે અમારું;

એવો આપો હવે તો આદેશ મુનિ ઉદ્વેગ પામે ના લેશ.

મુનિ તપસીને કષ્ટ ધરે જો નૃપ એ અગ્નિ વિના જ બળે તો;

મૂળ મંગલનું વિપ્રનો તોષ, બાળે કુળ કોટિ ભૂસુરરોષ.

એવું સમજી બતાવો સ્થાન કરું જેને માટે હું પ્રયાણ,

રચી એ સ્થળમાં પર્ણકુટિર કરું વાસ કૃપાળુ, રુચિર.

સુણી સહજ સરળ મધુ વાણી બોલ્યા ધન્ય ધન્ય મુનિ જ્ઞાની,

તમે કેમ કહો નહીં આમ વેદ મર્યાદાપાલક રામ !

(છંદ)

શ્રુતિસેતુપાલક છો તમે જગદીશ, માયા જાનકી

જે રચે પાળે હણે જગ ઇચ્છા અનુસરી આપની;

લક્ષમણ અહીશ સહસ્ત્રશીશ મહીચરાચરને ધારતા,

સુરકાજ તન ધારી અમે ચાલ્યા નિશાચર મારવા.

(દોહરો)   

રામ તમારું રૂપ મન બુદ્ધિ વાણી પર

નેતિ નેતિ વેદે કહ્યું, અવિગત અકથ અચળ અકળ.