Ayodhya Kand

Nishad sends Sumantra to Ayodhya

(चौपाई)

धरि धीरज तब कहइ निषादू। अब सुमंत्र परिहरहु बिषादू ॥

तुम्ह पंडित परमारथ ग्याता। धरहु धीर लखि बिमुख बिधाता ॥ १ ॥

बिबिध कथा कहि कहि मृदु बानी। रथ बैठारेउ बरबस आनी ॥

सोक सिथिल रथ सकइ न हाँकी। रघुबर बिरह पीर उर बाँकी ॥ २ ॥

चरफराहिँ मग चलहिं न घोरे। बन मृग मनहुँ आनि रथ जोरे ॥

अढ़ुकि परहिं फिरि हेरहिं पीछें। राम बियोगि बिकल दुख तीछें ॥ ३ ॥

जो कह रामु लखनु बैदेही। हिंकरि हिंकरि हित हेरहिं तेही ॥

बाजि बिरहगति कहि किमि जाती।बिनु मनि फनिक बिकलजेहि भाँती॥४॥

(दोहा)    

भयउ निषाद बिषादबस देखत सचिव तुरंग।

बोलि सुसेवक चारि तब दिए सारथी संग ॥ १४३ ॥

નિષાદ સુમંત્રને અયોધ્યા મોકલે છે

(દોહરો)  

વિમુખ વિધાતાને ગણી સુમંત્ર, તજો વિષાદ;

પંડિત પરમાર્થી તમે; બોલ્યો એમ નિષાદ.

* 

કથા વિવિધ કહી મધુ વાણી રથે બેસાડયા આગ્રહે આણી;

રથ શોકે ના હાંકી શકાયો, રામવિરહ હૃદયમાં છવાયો.

રસ્તે ચાલે ના, તરફડે ઘોડા, જાણે વનના મૃગને રથે જોડયાં;

ખાતાં ઠોકર પડી જાય પાછા, દેખે છોડીને મિલનની આશા.

કોઇ રામ લક્ષ્મણ સીતા નામ લેતાં જોતા તે ગરજી તમામ;

બાજી વિરહદશા કહું કેમ, સર્પ મણિ વિના વ્યાકુળ જેમ.

(દોહરો)   

બન્યો નિષાદ વિષાદવશ દેખી સચિવ તુરંગ;

ચાર સુસેવક મોકલ્યા ઉત્તમ સારથિ સંગ.