Ayodhya Kand

Sumantra thinks what to tell to Dashratha

(चौपाई)

पुछिहहिं दीन दुखित सब माता। कहब काह मैं तिन्हहि बिधाता ॥

पूछिहि जबहिं लखन महतारी। कहिहउँ कवन सँदेस सुखारी ॥ १ ॥

राम जननि जब आइहि धाई। सुमिरि बच्छु जिमि धेनु लवाई ॥

पूँछत उतरु देब मैं तेही। गे बनु राम लखनु बैदेही ॥ २ ॥

जोइ पूँछिहि तेहि ऊतरु देबा।जाइ अवध अब यहु सुखु लेबा ॥

पूँछिहि जबहिं राउ दुख दीना। जिवनु जासु रघुनाथ अधीना ॥ ३ ॥

देहउँ उतरु कौनु मुहु लाई। आयउँ कुसल कुअँर पहुँचाई ॥

सुनत लखन सिय राम सँदेसू। तृन जिमि तनु परिहरिहि नरेसू ॥ ४ ॥

(दोहा)     

ह्रदउ न बिदरेउ पंक जिमि बिछुरत प्रीतमु नीरु ॥

जानत हौं मोहि दीन्ह बिधि यहु जातना सरीरु ॥ १४६ ॥

દશરથને શું જવાબ આપવો તેની દ્વિધામાં સુમંત્ર

દીન પૂછશે વ્યાકુળ માત ત્યારે કરીશ હું શી વાત,

લક્ષ્મણની જનનીને કેમ કહીશ શો સંદેશ સપ્રેમ ?

કહીશ રામમાતને શું સાંત્વનનાં વચનોને હું ?

ગયા રામ લક્ષ્મણ તો વન સીતા સહિત વદીશ વચન.

પૂછે તેને આજ કહું, અવધ જઇ સુખ એ જ લહું;

રાજ પૂછશે રામાધીન દશરથ વળી દુઃખથકી દીન

(દોહરો)   

શું મુખ લઇ કહીશ કે કુમારને વનમાં

પહોંચાડી આવ્યો સુખે ધૈર્ય ધરી વનમાં ?

સમાચાર સુણતાં જ એ રાજા તૃણની જેમ

તનને તજશે, મુજથકી એ જોવાશે કેમ ?

ઉર નવ ફાટયું પંક સમ ન રહ્યો પ્રીતમ નીર;

વિધિએ દીધું છે મને આ યાતના શરીર.