Ayodhya Kand

Sumantra tells his story

(चौपाई)

तेहि अवसर रघुबर रूख पाई। केवट पारहि नाव चलाई ॥

रघुकुलतिलक चले एहि भाँती। देखउँ ठाढ़ कुलिस धरि छाती ॥ १ ॥

मैं आपन किमि कहौं कलेसू। जिअत फिरेउँ लेइ राम सँदेसू ॥

अस कहि सचिव बचन रहि गयऊ। हानि गलानि सोच बस भयऊ ॥ २ ॥

सुत बचन सुनतहिं नरनाहू। परेउ धरनि उर दारुन दाहू ॥

तलफत बिषम मोह मन मापा। माजा मनहुँ मीन कहुँ ब्यापा ॥ ३ ॥

करि बिलाप सब रोवहिं रानी। महा बिपति किमि जाइ बखानी ॥

सुनि बिलाप दुखहू दुखु लागा। धीरजहू कर धीरजु भागा ॥ ४ ॥

(दोहा) 

भयउ कोलाहलु अवध अति सुनि नृप राउर सोरु।

बिपुल बिहग बन परेउ निसि मानहुँ कुलिस कठोरु ॥ १५३ ॥

સુમંત્ર પોતાનું દુઃખ કહે છે

(દોહરો)  

નાવ ચલાવી નાવિકે સરિતામહીં પછી,

હૃદયમહીં મારા રહ્યું જાણે વજ્ર વસી.

* 

કહું કેમ હું મારો કલેશ, જીવ્યો લઇ રામસંદેશ;

સચિવતણી વિરમી વાણી, વિષાદ હાનિ થઇ ગ્લાનિ.

રાણી રહી વિલાપ કરી, વિપત્તિ વરસી ઘોર ખરી;

વિલાપથી દુઃખ દુઃખને થયું, ધૈર્ય ધૈર્યકેરું પણ ગયું,

(દોહરો)  

કોલાહલ નગરે થયો સુણી હર્મ્યનો શોર,

વિહગવને રાતે પડયું જાણે કુલિશ કઠોર.