Ayodhya Kand

Bharat's proposal makes everybody happy

(चौपाई)

भा सब कें मन मोदु न थोरा। जनु घन धुनि सुनि चातक मोरा ॥

चलत प्रात लखि निरनउ नीके। भरतु प्रानप्रिय भे सबही के ॥ १ ॥

मुनिहि बंदि भरतहि सिरु नाई। चले सकल घर बिदा कराई ॥

धन्य भरत जीवनु जग माहीं। सीलु सनेहु सराहत जाहीं ॥ २ ॥

कहहि परसपर भा बड़ काजू। सकल चलै कर साजहिं साजू ॥

जेहि राखहिं रहु घर रखवारी। सो जानइ जनु गरदनि मारी ॥ ३ ॥

कोउ कह रहन कहिअ नहिं काहू। को न चहइ जग जीवन लाहू ॥ ४ ॥

(दोहा)  

जरउ सो संपति सदन सुखु सुहद मातु पितु भाइ।

सनमुख होत जो राम पद करै न सहस सहाइ ॥ १८५ ॥

ભરતની વાતથી સૌને આનંદ

થયો સૌને આનંદ અપાર, સુણી મેઘના શબ્દ રસાળ

બને ચાતક મોર પ્રસન્ન તેમ નાચી રહ્યાં સૌનાં મન.

કરી ભરત ને મુનિને પ્રણામ સઘળા પુરજને કીધું પ્રયાણ;

ધન્ય ભરતનું જીવન જગમાં, કરવા લાગ્યા પ્રશંસા સૌ પથમાં.

સઘળા કરવાને લાગ્યા તૈયારી; કોણ તકને ચૂકે એવી ન્યારી;

રાખ્યા ઘરના રક્ષણકાજ જેને લાગ્યું જીવન દુઃખમય તેને.

(દોહરો) 

જલે સમૃદ્ધિ સદન સુખ સુહૃદ માત ને તાત

રામમય થવા કાજ જે સ્વલ્પ કરે ન સદાય.