Ayodhya Kand

Sage Bhardwaj gives Bharat a clean chit

(चौपाई)

यहउ कहत भल कहिहि न कोऊ। लोकु बेद बुध संमत दोऊ ॥

तात तुम्हार बिमल जसु गाई। पाइहि लोकउ बेदु बड़ाई ॥ १ ॥

लोक बेद संमत सबु कहई। जेहि पितु देइ राजु सो लहई ॥

राउ सत्यब्रत तुम्हहि बोलाई। देत राजु सुखु धरमु बड़ाई ॥ २ ॥

राम गवनु बन अनरथ मूला। जो सुनि सकल बिस्व भइ सूला ॥

सो भावी बस रानि अयानी। करि कुचालि अंतहुँ पछितानी ॥ ३ ॥

तहँउँ तुम्हार अलप अपराधू। कहै सो अधम अयान असाधू ॥

करतेहु राजु त तुम्हहि न दोषू। रामहि होत सुनत संतोषू ॥ ४ ॥

(दोहा)   

अब अति कीन्हेहु भरत भल तुम्हहि उचित मत एहु।

सकल सुमंगल मूल जग रघुबर चरन सनेहु ॥ २०७ ॥

ભારદ્વાજ મુનિ ભરતને નિર્દોષ બતાવે છે

(દોહરો) 

વિદ્વાનોને માન્ય છે લોકવેદ બે જે

વિમળ તમારા યશથકી મહિમા ધરશે તે.

* 

લોક વેદસંમત કહે સૌયે, પિતા રાજ્ય દે જેને પામે તે;

રાજા સત્યવ્રત હતા ભારે; તમને બોલાવી તેમણે ત્યારે

દીધું રાજ્ય જો પ્રેમથી હોત ધર્મસુખનો વહેત તો સ્ત્રોત.

રામ વનવાસ અનર્થનું મૂળ, સુણી સૌને થઇ અતિશૂળ;

એય વિધિવશ સાચે જ માનો, પ્રાણ કૈકેયીનો ભ્રાન્ત જાણો

કરી કુચાલ પસ્તાય છે એ; દોષ અલ્પ તોયે તમને દે

એ તો દુર્જન ઘોર અજ્ઞાની, એને અધમાધમ લેવો જાણી.

(દોહરો) 

રાજ્ય કરત તોપણ નહીં લાગત તમને દોષ;

રામચંદ્રને થાત એ ઘટનાથી સંતોષ.

ભલું કર્યું અતિ ભરત હે, ઉચિત ખરેખર એ જ,

સકલ સુમંગલ મૂળ છે રામચરણનો સ્નેહ.