Ayodhya Kand

Bharat reaches on banks of Yamuna

(चौपाई)

सत्यसंध प्रभु सुर हितकारी। भरत राम आयस अनुसारी ॥

स्वारथ बिबस बिकल तुम्ह होहू। भरत दोसु नहिं राउर मोहू ॥ १ ॥

सुनि सुरबर सुरगुर बर बानी। भा प्रमोदु मन मिटी गलानी ॥

बरषि प्रसून हरषि सुरराऊ। लगे सराहन भरत सुभाऊ ॥ २ ॥

एहि बिधि भरत चले मग जाहीं। दसा देखि मुनि सिद्ध सिहाहीं ॥

जबहिं रामु कहि लेहिं उसासा। उमगत पेमु मनहँ चहु पासा ॥ ३ ॥

द्रवहिं बचन सुनि कुलिस पषाना। पुरजन पेमु न जाइ बखाना ॥

बीच बास करि जमुनहिं आए। निरखि नीरु लोचन जल छाए ॥ १ ॥

(दोहा)  

रघुबर बरन बिलोकि बर बारि समेत समाज।

होत मगन बारिधि बिरह चढ़े बिबेक जहाज ॥ २२० ॥

ભરત યમુના તીરે પહોંચે છે

(દોહરો) 

સુરહિતકારી પ્રભુ ખરે સત્યપ્રતિજ્ઞ ગણાય,

ભરત રામઆદેશને અનુસરતા જ મનાય.

સ્વાર્થવશ વિકળ થાવ છો વ્યર્થ સુરેશ, તમે,

એમાં દોષ ન ભરતનો; મોહ થયો તમને.

* 

સુણતાં સુરગુરુકેરી વાણ ગ્લાનિ મટી હરખાયો પ્રાણ;

વરસી સુમન સુખે સુરરાય સ્તવવા લાગ્યા ભરત સ્વભાવ.

ચાલ્યા જતા માર્ગમાં એમ, વખાણતા મુનિસિદ્ધ સપ્રેમ;

રામ કહીને લેતા શ્વાસ પ્રેમ પ્રસારીને ચોપાસ.

દ્રવતા શબ્દ સુણી પાષાણ, કુલિશતણો પીગળતો પ્રાણ;

પુરજનનો પણ પ્રભુપ્રતિ પ્રેમ વર્ણવી શકે કોઈ કેમ ?

વચ્ચે કરતાં એક મુકામ, ભરત સ્મરી સૌ સાથે રામ,

યમુનાતટ પર શુચિ આવ્યા, જોતાં જળ અશ્રુ છવાયાં.

(દોહરો) 

રામવર્ણના વારિને પેખી સહિત સમાજ

વિરહસિંધુમાં ડૂબતા ચઢયા વિવેકજહાજ.