Ayodhya Kand

Ram gets information about Bharat's arrival

(चौपाई)

बहुरि सोचबस भे सियरवनू। कारन कवन भरत आगवनू ॥

एक आइ अस कहा बहोरी। सेन संग चतुरंग न थोरी ॥ १ ॥

सो सुनि रामहि भा अति सोचू। इत पितु बच इत बंधु सकोचू ॥

भरत सुभाउ समुझि मन माहीं। प्रभु चित हित थिति पावत नाही ॥ २ ॥

समाधान तब भा यह जाने। भरतु कहे महुँ साधु सयाने ॥

लखन लखेउ प्रभु हृदयँ खभारू। कहत समय सम नीति बिचारू ॥ ३ ॥

बिनु पूँछ कछु कहउँ गोसाईं। सेवकु समयँ न ढीठ ढिठाई ॥

तुम्ह सर्बग्य सिरोमनि स्वामी। आपनि समुझि कहउँ अनुगामी ॥ ४ ॥

(दोहा)   

नाथ सुह्रद सुठि सरल चित सील सनेह निधान ॥

सब पर प्रीति प्रतीति जियँ जानिअ आपु समान ॥ २२७ ॥

શ્રીરામને સેના સહિત ભરતના આગમનની માહિતી મળે છે

કરવા રઘુપતિ લાગ્યા વિચાર, સેના ચતુરંગિણી ને અપાર

આવે ભરત લઇ અહીં શાને; વ્યાપી વ્યગ્રતા એમના પ્રાણે.

એક તરફ પિતાનું વચન, સામે ભરત સંકોચસદન;

સમજ્યા ભરતનો મનમાં સ્વભાવ, સ્થિરતા સ્થાનનો લાગ્યો અભાવ

કર્યું રામે સમાધાન ત્યારે, સાધુ ભરત છે વિદ્વાન ભારે;

ક્ષોભ રામના હૃદયે નિહાળી બોલ્યા લક્ષ્મણ નીતિની વાણી.

પૂછયા વગર કહી રહ્યો કાંઇ, તમે સર્વજ્ઞશ્રેષ્ઠ ગોસાંઇ;

કરે ધૃષ્ટતા સમયે દાસ કહે ધૃષ્ટતા તેને ના ખાસ.

(દોહરો) 

આપ સુહૃદ ને સરળ છો શીલ સ્નેહનિધાન;

સૌને પ્રીતિ પ્રતિતીથી સમજો આપ સમાન.