Ayodhya Kand

Bharat exalted at the sight of ashram

(चौपाई)

बन प्रदेस मुनि बास घनेरे। जनु पुर नगर गाउँ गन खेरे ॥

बिपुल बिचित्र बिहग मृग नाना। प्रजा समाजु न जाइ बखाना ॥ १ ॥

खगहा करि हरि बाघ बराहा। देखि महिष बृष साजु सराहा ॥

बयरु बिहाइ चरहिं एक संगा। जहँ तहँ मनहुँ सेन चतुरंगा ॥ २ ॥

झरना झरहिं मत्त गज गाजहिं। मनहुँ निसान बिबिधि बिधि बाजहिं ॥

चक चकोर चातक सुक पिक गन। कूजत मंजु मराल मुदित मन ॥ ३ ॥

अलिगन गावत नाचत मोरा। जनु सुराज मंगल चहु ओरा ॥

बेलि बिटप तृन सफल सफूला। सब समाजु मुद मंगल मूला ॥ ४ ॥

(दोहा)  

राम सैल सोभा निरखि भरत हृदयँ अति पेमु।

तापस तप फलु पाइ जिमि सुखी सिरानें नेमु ॥ २३६ ॥

આશ્રમને નિહાળી ભરત હર્ષાન્વિત

વનમાં મુનિના વાસ અનેક જેમ ગ્રામપુર અદભુત છેક;

વિપુલ વિચિત્ર વિહગ પશુ તેમ વસતાં વિવિધ પ્રજાની જેમ.

ગેંડા, કરિ, હરિ, વાઘ વરાહ, ભેંસ બળદ રાજાનો સાજ,

વિચરે વેર તજીને સંગ, જાણે તે જ સૈન્ય ચતુરંગ.

ગાજે હસ્તિ ઝરણ મધુ ઝરે, ડંકા નિશાન જ્યમ સૌ સ્થળે;

ચક-ચકોર ચાતક શુકપિક બોલે હંસગણ મુદિત ચિત્ત.

અલિગણ ગૂંજે નાચે મોર, મંગલ સુરાજમાં સૌ કોર;

વેલવિટપ તૃણ સફળ સફૂલ, સહુ સમાજ મુદ મંગલમૂળ.

(દોહરો) 

રામશૈલ દેખી થયો ભરતહૃદયમાં પ્રેમ,

તપફળ પામીને બને સુખી તપસ્વી જેમ.

मासपारायण, बीसवाँ विश्राम

नवाह्नपारायण, पाँचवाँ विश्राम