Ayodhya Kand

 Bharat meets Ram and Laxman

(चौपाई)

मिलनि प्रीति किमि जाइ बखानी। कबिकुल अगम करम मन बानी ॥

परम पेम पूरन दोउ भाई। मन बुधि चित अहमिति बिसराई ॥ १ ॥

कहहु सुपेम प्रगट को करई। केहि छाया कबि मति अनुसरई ॥

कबिहि अरथ आखर बलु साँचा। अनुहरि ताल गतिहि नटु नाचा ॥ २ ॥

अगम सनेह भरत रघुबर को। जहँ न जाइ मनु बिधि हरि हर को ॥

सो मैं कुमति कहौं केहि भाँती। बाज सुराग कि गाँडर ताँती ॥ ३ ॥

मिलनि बिलोकि भरत रघुबर की। सुरगन सभय धकधकी धरकी ॥

समुझाए सुरगुरु जड़ जागे। बरषि प्रसून प्रसंसन लागे ॥ ४ ॥

(दोहा)    

मिलि सपेम रिपुसूदनहि केवटु भेंटेउ राम।

भूरि भायँ भेंटे भरत लछिमन करत प्रनाम ॥ २४१ ॥

રામ-લક્ષ્મણ અને ભરતનો મિલાપ

(દોહરો) 

મેળાપ તથા પ્રેમનું વર્ણન કોણ કરે;

મનવાણી ને કર્મથી અગમ્ય કવિકુળને.

પરમપ્રેમથી પૂર્ણ એ બન્યા બેય ભાઇ,

અહંકાર મન બુદ્ધિ ના ચિત્ત રહ્યું કાંઇ.

*

કોણ પ્રેમ એ પ્રગટ કરે; કવિબુદ્ધિ છાયા અનુસરે;

કવિને અર્થતણું બળ સાચ, તાલ મુજબ નટ નાચે નાચ.

રામ-ભરતનો સ્નેહ અપાર, વિધિ હરિહર ના પામે પાર;

કુમતિ કહું તે કેમ કરી; રહે ના ગાડર રાગ ધરી.

મિલન ભરત ને રામતણું દેખી અંતર વ્યગ્ર ઘણું

થયું દેવનું પણ ગુરુએ કહેવાથી શાંત થયા તે.

(દોહરો) 

મળ્યા સપ્રેમ નિષાદ ને રિપુસૂદનને રામ;

લક્ષ્મણને ભેટયા ભરત પેખી પ્રેમપ્રણામ.