Ayodhya Kand

Ram meets Kaikeyi

(चौपाई)

आरत लोग राम सबु जाना। करुनाकर सुजान भगवाना ॥

जो जेहि भायँ रहा अभिलाषी। तेहि तेहि कै तसि तसि रुख राखी ॥ १ ॥

सानुज मिलि पल महु सब काहू। कीन्ह दूरि दुखु दारुन दाहू ॥

यह बड़ि बातँ राम कै नाहीं। जिमि घट कोटि एक रबि छाहीं ॥ २ ॥

मिलि केवटिहि उमगि अनुरागा। पुरजन सकल सराहहिं भागा ॥

देखीं राम दुखित महतारीं। जनु सुबेलि अवलीं हिम मारीं ॥ ३ ॥

प्रथम राम भेंटी कैकेई। सरल सुभायँ भगति मति भेई ॥

पग परि कीन्ह प्रबोधु बहोरी। काल करम बिधि सिर धरि खोरी ॥ ४ ॥

(दोहा)   

भेटीं रघुबर मातु सब करि प्रबोधु परितोषु ॥

अंब ईस आधीन जगु काहु न देइअ दोषु ॥ २४४ ॥

રામ કૈકેયીને મળે છે

જાણી વ્યથિત બધાને રામે કરુણાસાગર શ્રીભગવાને

જેના મનમાં હતો ભાવ જેવો તેને સંતોષ આપ્યો એવો.

મળી સાનુજ સૌને ક્ષણમાં હર્યા દાહ ને દુઃખડાં સઘળાં;

એનો વિસ્મય ના રામને માટે, કોટિ ઘટમાં સૂરજછાયા ભાસે.

મળી કેવટને સાનુરાગ પુરજન લાગ્યા પ્રશંસવા ભાગ્ય;

રામે માતાઓને દુઃખી ભાળી, લતાપંક્તિ જાણે હિમે બાળી.

મળ્યા પ્રથમ કૈકેયીને રામ, ભાવે માતને કરી નિષ્કામ;

પડી ચરણે કરીને પ્રબોધ દીધો વિધિ કાળ કર્મને દોષ.

(દોહરો) 

મળ્યા રામ સૌ માતને દઇ પ્રબોધ પરિતોષ;

માત, ઇશ આધીન જગ, કોઇનો ના દોષ.