Ayodhya Kand

Ram tells everyone to return to Ayodhya

(चौपाई)

राम बचन सुनि सभय समाजू। जनु जलनिधि महुँ बिकल जहाजू ॥

सुनि गुर गिरा सुमंगल मूला। भयउ मनहुँ मारुत अनुकुला ॥ १ ॥

पावन पयँ तिहुँ काल नहाहीं। जो बिलोकि अंघ ओघ नसाहीं ॥

मंगलमूरति लोचन भरि भरि। निरखहिं हरषि दंडवत करि करि ॥ २ ॥

राम सैल बन देखन जाहीं। जहँ सुख सकल सकल दुख नाहीं ॥

झरना झरिहिं सुधासम बारी। त्रिबिध तापहर त्रिबिध बयारी ॥ ३ ॥

बिटप बेलि तृन अगनित जाती। फल प्रसून पल्लव बहु भाँती ॥

सुंदर सिला सुखद तरु छाहीं। जाइ बरनि बन छबि केहि पाहीं ॥ ४ ॥

(दोहा)    

सरनि सरोरुह जल बिहग कूजत गुंजत भृंग।

बैर बिगत बिहरत बिपिन मृग बिहंग बहुरंग ॥ २४९ ॥

રામ સૌને અયોધ્યા પાછા ફરવા જણાવે છે

બન્યો ભયભીત સુણતાં સમાજ જેમ ડગમગે નદમાં જહાજ;

ગુરુની વાણી સુમંગલમૂળ, થયો જાણે મારુત અનુકૂળ.

જેના દર્શને પાતક જાય એવી નદીમાં ન્હાતાં ત્રણે કાળ;

જોતાં મંગલમૂર્તિ રામ ભરી આંખ કરીને પ્રણામ.

ચિત્રકૂટ ને વન જોવા જાય દુઃખ જ્યાં ના સુખ સકળ સમાય;

ઝરણાં જળને સુધાસમ ઝરતાં, ત્રણે તાપ હરે વાયુ વહતાં.

તૃણ વેલ વિટપ અગણિત ફળફૂલ પલ્લવ હરે ચિત્ત;

શિલા સુંદર સુખદ તરુછાંય, શોભા વર્ણવી કોનાથી જાય ?

(દોહરો) 

સરે સરોરુહ, જલ વિહગ કૂજે, ગૂંજે ભૃંગ;

વિગત વેર વિહરે વને મૃગવિહંગ બહુરંગ.