Ayodhya Kand

Bharat takes pot of sacred water to a well

(चौपाई)

भरत अत्रि अनुसासन पाई। जल भाजन सब दिए चलाई ॥

सानुज आपु अत्रि मुनि साधू। सहित गए जहँ कूप अगाधू ॥ १ ॥

पावन पाथ पुन्यथल राखा। प्रमुदित प्रेम अत्रि अस भाषा ॥

तात अनादि सिद्ध थल एहू। लोपेउ काल बिदित नहिं केहू ॥ २ ॥

तब सेवकन्ह सरस थलु देखा। किन्ह सुजल हित कूप बिसेषा ॥

बिधि बस भयउ बिस्व उपकारू। सुगम अगम अति धरम बिचारू ॥ ३ ॥

भरतकूप अब कहिहहिं लोगा। अति पावन तीरथ जल जोगा ॥

प्रेम सनेम निमज्जत प्रानी। होइहहिं बिमल करम मन बानी ॥ ४ ॥

(दोहा)  

कहत कूप महिमा सकल गए जहाँ रघुराउ।

अत्रि सुनायउ रघुबरहि तीरथ पुन्य प्रभाउ ॥ ३१० ॥

ભરત તીર્થજળથી ભરેલ કુંભનું સ્થાપન કરે છે

ભરતે પામી અનુશાસન રવાના કર્યા જલભાજન;

સાનુજ સાધુમુનિ સહિત આપ ગયા હતો જ્યાં કૂપ અગાધ.

પાવન જળ પુણ્યસ્થળે રહ્યું, મુદિત અત્રિએ પ્રેમે કહ્યું;

સિદ્ધ સ્થાન આ અનાદિ તાત, લુપ્ત થયેલ હતું અજ્ઞાત.

સ્થાન નિહાળી સરસ રસાળ કૂપ કર્યો દાસે તૈયાર;

વિધિવશ થયો વિશ્વ ઉપકાર સુગમ અગમ અતિ ધર્મવિચાર.

ભરતકૂપ હવે કહેશે લોક તીર્થજલે શુચિ થતાં અશોક;

નિયમસહિત ન્હાતાં સપ્રેમ થશે વિમળ જન મન ક્રમ વેણ.

(દોહરો) 

કહેતાં મહિમા કૂપનો, પહોંચ્યા રઘુપતિ પાસ;

કહ્યો અત્રિએ રામને પ્રભાવ સ્થળનો ખાસ.