Ayodhya Kand

Bharat asks for Ram's advise

(चौपाई)

पुरजन परिजन प्रजा गोसाई। सब सुचि सरस सनेहँ सगाई ॥

राउर बदि भल भव दुख दाहू। प्रभु बिनु बादि परम पद लाहू ॥ १ ॥

स्वामि सुजानु जानि सब ही की। रुचि लालसा रहनि जन जी की ॥

प्रनतपालु पालिहि सब काहू। देउ दुहू दिसि ओर निबाहू ॥ २ ॥

अस मोहि सब बिधि भूरि भरोसो। किएँ बिचारु न सोचु खरो सो ॥

आरति मोर नाथ कर छोहू। दुहुँ मिलि कीन्ह ढीठु हठि मोहू ॥ ३ ॥

यह बड़ दोषु दूरि करि स्वामी। तजि सकोच सिखइअ अनुगामी ॥

भरत बिनय सुनि सबहिं प्रसंसी। खीर नीर बिबरन गति हंसी ॥ ४ ॥

(दोहा)   

दीनबंधु सुनि बंधु के बचन दीन छलहीन।

देस काल अवसर सरिस बोले रामु प्रबीन ॥ ३१४ ॥

ભરત રામની સલાહ માગે છે

પુરજન પરિજન ને પ્રજા સઘળી શુદ્ધ સ્નેહસંબધે છે ગરવી;

ભવદુઃખ જ્વાળામાં બળવાનું સારું બની આપના રહેવાનું ન્યારું,

પણ સાથ ના પ્રભુ હો તમારો લાભ મોક્ષનો તો નવ સારો.

સ્વામી સુજ્ઞ છો, ઉર સૌનું જાણો, રુચિ લાલસા જનની પ્રમાણો;

આપ પ્રણતપાલક સૌને પાળો, કરો ઘર વનનો નિર્વાહ ન્યારો.

મને સર્વ પ્રકારે ભરોસ, નથી વિચારતાં રહ્યો શોક;

મારી દીનતા સ્વામીનો પ્રેમ કરે સ્તબ્ધ મને નવ કેમ ?

દોષ દૂર કરી મોટો સ્વામી, તજી સંકોચ શીખ દો પ્યારી;

નીરક્ષીરને અલગ કરનારાં ગમ્યાં ભરતવચન સૌને સારાં.

(દોહરો) 

દીનબંધુ સ્વર બંધુનો સુણી દીન છળહીન,

દેશ કાળ સ્થિતિ સમજતાં બોલ્યા રામ પ્રવીણ.