Ayodhya Kand

Ram embraces Bharat

(चौपाई)

सो कुचालि सब कहँ भइ नीकी। अवधि आस सम जीवनि जी की ॥

नतरु लखन सिय सम बियोगा। हहरि मरत सब लोग कुरोगा ॥ १ ॥

रामकृपाँ अवरेब सुधारी। बिबुध धारि भइ गुनद गोहारी ॥

भेंटत भुज भरि भाइ भरत सो। राम प्रेम रसु कहि न परत सो ॥ २ ॥

तन मन बचन उमग अनुरागा। धीर धुरंधर धीरजु त्यागा ॥

बारिज लोचन मोचत बारी। देखि दसा सुर सभा दुखारी ॥ ३ ॥

मुनिगन गुर धुर धीर जनक से। ग्यान अनल मन कसें कनक से ॥

जे बिरंचि निरलेप उपाए। पदुम पत्र जिमि जग जल जाए ॥ ४ ॥

(दोहा)   

तेउ बिलोकि रघुबर भरत प्रीति अनूप अपार।

भए मगन मन तन बचन सहित बिराग बिचार ॥ ३१७ ॥

રામ ભરતને આલિંગન આપે છે

(દોહરો) 

કુચાલ હિતકર એ થઇ સર્વકાજ સઘળી,

વિયોગ વ્યાધિગ્રસ્ત જન નહિ તો જાત મરી.

રામકૃપાથી સર્વની અશાંતિ કિન્તુ ટળી,

સુરસેના રક્ષક બની હિતકારક સઘળી.

આલિંગન આપી રહ્યા ભરતને મળી રામ;

રામ પ્રેમરસ વર્ણવી કેમ શકાય તમામ ?

તન મન વચને ઊમટયો સહજ શુદ્ધ અનુરાગ;

ધર્મધુરંધર રઘુવરે કર્યો ધૈર્યનો ત્યાગ.

નયનકમળથી જળ વહ્યું; દશા નિહાળી એ

દેવસભા દુઃખી બની વિસ્મિત અતિશય ને.

મુનિગણ વસિષ્ઠ જનક સૌ ધર્મધુરંધર ધીર

જ્ઞાનપાવકે અંતરે દોષ રહ્યો ન લગીર;

વિધિએ નિર્લેપ જ રચ્યા જેને; જળમાં જે

જગના કમળસમા હતા આસક્તિ રહિત ને.

તે પણ રામ-ભરત તણી પેખી પ્રીત અપાર

મગ્ન બન્યા તન મન વચન સહિત વિરાગ વિચાર.