Bal Kand

Dialogue between Shiva and Parvati

(चौपाई)

कीन्हि प्रस्न जेहि भाँति भवानी । जेहि बिधि संकर कहा बखानी ॥
सो सब हेतु कहब मैं गाई । कथाप्रबंध बिचित्र बनाई ॥ १ ॥

जेहि यह कथा सुनी नहिं होई । जनि आचरजु करैं सुनि सोई ॥
कथा अलौकिक सुनहिं जे ग्यानी । नहिं आचरजु करहिं अस जानी ॥२ ॥

रामकथा कै मिति जग नाहीं । असि प्रतीति तिन्ह के मन माहीं ॥
नाना भाँति राम अवतारा । रामायन सत कोटि अपारा ॥ ३ ॥

कलपभेद हरिचरित सुहाए । भाँति अनेक मुनीसन्ह गाए ॥
करिअ न संसय अस उर आनी । सुनिअ कथा सारद रति मानी ॥ ४ ॥

(दोहा)

राम अनंत अनंत गुन अमित कथा बिस्तार ।
सुनि आचरजु न मानिहहिं जिन्ह कें बिमल बिचार ॥ ३३ ॥

શંકર-પાર્વતી સંવાદ

(દોહરો)        

પ્રશ્ન પાર્વતીએ કર્યો જેવિધ શંકરને,

સવિસ્તર કથન જે કર્યું સ્નેહે તેમ શિવે,

અદભુત કથામહીં વણી એ ઘટના ગાઉં,

આશ્ચર્યચકિત એ સુણી નથી ઉચિત થાવું.

કથા સુણી વિદ્વાન સૌ વિસ્મય ના પામે,

સમજે કે આવી કરી લીલા કૈં રામે;

એમની કથાનો નથી અંત આવતો ક્યાંય,

અવતાર થયા રામના અનેકવિધ જગમાંહ્ય.

કલ્પ પ્રમાણે હરિચરિત ઋષિમુનિએ ગાયાં,

શંકા છોડી એટલે સાદર ગુણ ગાવા.

રામ અનંત, અનંત ગુણ, વિપુલ કથાવિસ્તાર;

તે ના વિસ્મય પામશે જેના વિમળ વિચાર.