Bal Kand

Shiva decides to renounce Parvati

(चौपाई)

तब संकर प्रभु पद सिरु नावा । सुमिरत रामु हृदयँ अस आवा ॥
एहिं तन सतिहि भेट मोहि नाहीं । सिव संकल्पु कीन्ह मन माहीं ॥ १ ॥

अस बिचारि संकरु मतिधीरा । चले भवन सुमिरत रघुबीरा ॥
चलत गगन भै गिरा सुहाई । जय महेस भलि भगति दृढ़ाई ॥ २ ॥

अस पन तुम्ह बिनु करइ को आना । रामभगत समरथ भगवाना ॥
सुनि नभगिरा सती उर सोचा । पूछा सिवहि समेत सकोचा ॥ ३ ॥

कीन्ह कवन पन कहहु कृपाला । सत्यधाम प्रभु दीनदयाला ॥
जदपि सतीं पूछा बहु भाँती । तदपि न कहेउ त्रिपुर आराती ॥ ४ ॥

(दोहा)

सतीं हृदय अनुमान किय सबु जानेउ सर्बग्य ।
कीन्ह कपटु मैं संभु सन नारि सहज जड़ अग्य ॥ ५७ ॥

પોતાના આરાધ્ય સીતાજીનું રૂપ લીધુ હોવાથી શિવજી ત્યાગનો સંકલ્પ કરે છે

ઢાળ્યું પ્રભુપદમાં શિવે શીશ સ્ફુર્યું હૃદયે સમતાં જગદીશ,

આ તને સંગ સતીથી નહિ થાય, કર્યો સંકલ્પ શિવે મનમાંહી.

એવું સમજીને શિવ મતિધીર ચાલ્યા ભવને સ્મરતાં રઘુવીર;

થઇ ચાલતાં ગગનમાં વાણી, જય મહેશ ભક્તિ દૃઢ ન્યારી.

પણ આવું કરે કોણ આન, રામપ્રિય તમે શ્રેષ્ઠ ભગવાન;

સુણી નભવાણી વ્યગ્ર સતીએ પૂછ્યું શિવને સંકોચ કરીને.

કરી કેવી પ્રતિજ્ઞા કૃપાળ સત્યધામ પ્રભુ દીનદયાળ;

પૂછયું વિવિધ પ્રકાર સતીએ કહ્યું તોપણ કશુંયે ના શિવે.

(દોહરો)        

કર્યું સહજ અનુમાન સૌ જાણે શિવ સર્વજ્ઞ,

કર્યું કપટ મેં શંભુથી, નારી સહજ જડ અજ્ઞ.