Bal Kand

Uma tells about her dream

(चौपाई)

करहि जाइ तपु सैलकुमारी । नारद कहा सो सत्य बिचारी ॥
मातु पितहि पुनि यह मत भावा । तपु सुखप्रद दुख दोष नसावा ॥ १ ॥

तपबल रचइ प्रपंच बिधाता । तपबल बिष्नु सकल जग त्राता ॥
तपबल संभु करहिं संघारा । तपबल सेषु धरइ महिभारा ॥ २ ॥

तप अधार सब सृष्टि भवानी । करहि जाइ तपु अस जियँ जानी ॥
सुनत बचन बिसमित महतारी । सपन सुनायउ गिरिहि हँकारी ॥ ३ ॥

मातु पितुहि बहुबिधि समुझाई । चलीं उमा तप हित हरषाई ॥
प्रिय परिवार पिता अरु माता । भए बिकल मुख आव न बाता ॥ ४ ॥
(दोहा)

बेदसिरा मुनि आइ तब सबहि कहा समुझाइ ॥
पारबती महिमा सुनत रहे प्रबोधहि पाइ ॥ ७३ ॥

ઉમા પોતાને આવેલ સ્વપ્નની વાત કહે છે

વાણી મુનિકેરી સત્ય વિચારી તપને આરંભ શૈલકુમારી !

માતતાતને વાત ગમી એ, તપ સુખ દે, દુઃખદોષ હરી લે.

રચે તપબલે જગને વિધાતા, તપથી વિષ્ણુ બને જગત્રાતા;

કરે તપબલે શંભુ સંહાર, તપબલે શેષ ધારે ભૂમિભાર.

તપના આધારે સૃષ્ટિ ભવાની, જઇને તપ કરજે એવું જાણી;

પામી વિસ્મય સાંભળી માત, કહી સઘળી હિમાલયને વાત.

માતતાતને બહુ સમજાવી ચાલ્યાં તપવા ગિરિરાજકુમારી !

પ્રિય પરિવાર માત ને તાત બન્યાં વિકળ સુણી મૂક વાત.

(દોહરો)        

વેદશિરા મુનિએ કહ્યું સૌને સમજાવી;

મહિમા ઉમાતણો સુણી શાંતિ રહ્યાં પામી.