Bal Kand

People awaits Ram and Sita's wedding

(चौपाई)

बिबिध भाँति होइहि पहुनाई । प्रिय न काहि अस सासुर माई ॥
तब तब राम लखनहि निहारी । होइहहिं सब पुर लोग सुखारी ॥ १ ॥
सखि जस राम लखनकर जोटा । तैसेइ भूप संग दुइ ढोटा ॥
स्याम गौर सब अंग सुहाए । ते सब कहहिं देखि जे आए ॥ २ ॥
कहा एक मैं आजु निहारे । जनु बिरंचि निज हाथ सँवारे ॥
भरतु रामही की अनुहारी । सहसा लखि न सकहिं नर नारी ॥ ३ ॥
लखनु सत्रुसूदनु एकरूपा । नख सिख ते सब अंग अनूपा ॥
मन भावहिं मुख बरनि न जाहीं । उपमा कहुँ त्रिभुवन कोउ नाहीं ॥ ४ ॥
(छंद)

उपमा न कोउ कह दास तुलसी कतहुँ कबि कोबिद कहैं ।
बल बिनय बिद्या सील सोभा सिंधु इन्ह से एइ अहैं ॥
पुर नारि सकल पसारि अंचल बिधिहि बचन सुनावहीं ॥
ब्याहिअहुँ चारिउ भाइ एहिं पुर हम सुमंगल गावहीं ॥
(सोरठा)

कहहिं परस्पर नारि बारि बिलोचन पुलक तन ।
सखि सबु करब पुरारि पुन्य पयोनिधि भूप दोउ ॥ ३११ ॥
 

સૌ રામ અને સીતાના લગ્નની પ્રતિક્ષા કરે છે

(દોહરો)     

લેવા એને આવશે, આતિથ્ય થશે શ્રેષ્ઠ,

જોઇ સર્વ સુખી થશું જોયે જ્યમ પરમેશ.

સખી, રામ-લક્ષ્મણ સમા બીજા કુમાર બે

શ્યામ-ગૌર સુંદર પરમ દશરથ સાથે છે.

બ્રહ્માએ નિજ હાથથી ઘડ્યા હોય એવા

ઓળખાય જલદી નહીં ભરત રામ જેવા.

લક્ષ્મણ ને શત્રુઘ્ન પણ એકરૂપ વાળા

નખશિખ છે સર્વાંગ એ અનુપમ ને ન્યારા.

મનને ગમે છતાં શકે વદન વર્ણવી ના

ઉપમા કોઇ એમની મળે નહીં જગમાં.

(છંદ)

ઉપમા મળે ના એમની કોવિદ અને કવિજન કહે,

બળ વિનય વિદ્યા શીલશોભ સિંધુ એ અનુપમ રહે;

નારી બધીયે વિધાતાને પ્રાર્થના પ્રેમે કરે,

ચારે વિવાહ કરે અહીં, અવસર સુખદ અમને મળે.

(દોહરો)     

અશ્રુભરી આંખે કહે સઘળી સન્નારી,

પુણ્યપયોનિધિ નૃપતિ બે કૃપાળુ ત્રિપુરારી,