Kiskindha Kand

Laxman ready to teach Sugriva a lesson

(चौपाई)

बरषा गत निर्मल रितु आई। सुधि न तात सीता कै पाई ॥

एक बार कैसेहुँ सुधि जानौं। कालहु जीत निमिष महुँ आनौं ॥ १ ॥

कतहुँ रहउ जौं जीवति होई। तात जतन करि आनेउँ सोई ॥

सुग्रीवहुँ सुधि मोरि बिसारी। पावा राज कोस पुर नारी ॥ २ ॥

जेहिं सायक मारा मैं बाली। तेहिं सर हतौं मूढ़ कहँ काली ॥

जासु कृपाँ छूटहीं मद मोहा। ता कहुँ उमा कि सपनेहुँ कोहा ॥ ३ ॥

जानहिं यह चरित्र मुनि ग्यानी। जिन्ह रघुबीर चरन रति मानी ॥

लछिमन क्रोधवंत प्रभु जाना। धनुष चढ़ाइ गहे कर बाना ॥ ४ ॥

(दोहा) 

तब अनुजहि समुझावा रघुपति करुना सींव ॥

भय देखाइ लै आवहु तात सखा सुग्रीव ॥ १८ ॥

સીતાની શોધ વિસરતાં લક્ષ્મણ સુગ્રીવને શિક્ષા આપવા જાય છે

વર્ષા વીતી શરદઋતુ આવી, નવ સંદેશ સીતાનો લાવી;

મળે કેમે મને માહિતી જો લાવું સીતાને કાળ જીતી તો.

ભલે હોય ગમે ત્યાં જીવંત લઇ આવીશ રાખીને ખંત;

પામી રાજ્ય નગરનિધિનારી દીઘો સુગ્રીવે મુજને વિસારી.

માર્યો વાલિને મેં જે બાણે મારું મૂઢને તે બાણે કાલે;

ટાળે કૃપાથી જે મદમોહ તેને સ્વપ્નેય શું ક્રોધ હોય?

લીલા જાણે કોઇ મુનિજ્ઞાની જેણે રામચરણરતિ માની;

સુણી લક્ષ્મણે ક્રોધિત વાણી ધાર્યા હાથમાં ધનુષ્યબાણ.

(દોહરો)  

સમજાવ્યો એને તરત દયાસિંધુ પ્રભુએ,

લાવવો ઘટે સુહૃદને ભય દર્શાવીને.