Lanka Kand

Ravana ignores Prahasta's advise

(चौपाई)

यह मत जौं मानहु प्रभु मोरा। उभय प्रकार सुजसु जग तोरा ॥

सुत सन कह दसकंठ रिसाई। असि मति सठ केहिं तोहि सिखाई ॥ १ ॥

अबहीं ते उर संसय होई। बेनुमूल सुत भयहु घमोई ॥

सुनि पितु गिरा परुष अति घोरा। चला भवन कहि बचन कठोरा ॥ २ ॥

हित मत तोहि न लागत कैसें। काल बिबस कहुँ भेषज जैसें ॥

संध्या समय जानि दससीसा। भवन चलेउ निरखत भुज बीसा ॥ ३ ॥

लंका सिखर उपर आगारा। अति बिचित्र तहँ होइ अखारा ॥

बैठ जाइ तेही मंदिर रावन। लागे किंनर गुन गन गावन ॥ ४ ॥

बाजहिं ताल पखाउज बीना। नृत्य करहिं अपछरा प्रबीना ॥ ५ ॥ 

(दोहा)

सुनासीर सत सरिस सो संतत करइ बिलास।

परम प्रबल रिपु सीस पर तद्यपि सोच न त्रास ॥ १० ॥

રાવણ પ્રહસ્તની સલાહને કાને ધરતો નથી

(દોહરો)           

સલાહ મારી માનશો યશ તો મેળવશો;

દસકંઠ વદ્યો રોષથી, શઠ પ્રલાપ કર શો ?

દુર્બુદ્ધિ કોણે ધરી, સંશય કેમ કરે,

અયોગ્ય વંશમહીં વિમળ વેલો બન્યો ખરે.

વાણી કઠોર તાતની સુણતાં પ્રહસ્ત એ,

ગૃહે ગયો અંતે કહી અંતિમ વચનોને.

હિતની સલાહ ના ગમે મારી આ તમને,

જેમ કાળવશ માનવી ઔષધને ન ગ્રહે.

*

રાવણ પર્વત શિખર પર સંધ્યાસમય થતાં,

આવ્યો હર્મ્યે કિન્નરો ગાતા જ્યાં સઘળા.

વીણા ઝાંઝ પખાજ ત્યાં મધુર રહ્યાં વાગી,

અપ્સરા વળી નર્તવા લાગી અનુરાગી.

સહસ્ત્ર ઈન્દ્રસમાન એ કરતો નિશદિન ભોગ,

ચિંતા છોડી શિર હતો જોકે રિપુનો યોગ.