Lanka Kand

Bharat's arrow hits Hanuman

(चौपाई)

परेउ मुरुछि महि लागत सायक। सुमिरत राम राम रघुनायक ॥

सुनि प्रिय बचन भरत तब धाए। कपि समीप अति आतुर आए ॥ १ ॥

बिकल बिलोकि कीस उर लावा। जागत नहिं बहु भाँति जगावा ॥

मुख मलीन मन भए दुखारी। कहत बचन भरि लोचन बारी ॥ २ ॥

जेहिं बिधि राम बिमुख मोहि कीन्हा। तेहिं पुनि यह दारुन दुख दीन्हा ॥

जौं मोरें मन बच अरु काया। प्रीति राम पद कमल अमाया ॥ ३ ॥

तौ कपि होउ बिगत श्रम सूला। जौं मो पर रघुपति अनुकूला ॥

सुनत बचन उठि बैठ कपीसा। कहि जय जयति कोसलाधीसा ॥ ४ ॥

(सोरठा)

लीन्ह कपिहि उर लाइ पुलकित तनु लोचन सजल।

प्रीति न हृदयँ समाइ सुमिरि राम रघुकुल तिलक ॥ ५९ ॥

ભરતનું બાણ હનુમાનજીને વાગે છે

મૂર્છિત પડયા વાગતાં સાયક રટતાં રામરામ રઘુનાયક;

દોડયા ભરત વચન પ્રિય સુણી, સમીપ આવ્યા આતુર બની.

આપ્યું કપિને આલિંગન; જાગ્યા ના જગવ્યા તોપણ;

ખિન્નમુખ બન્યા પરમ દુ:ખી, બોલ્યા નયને અશ્રુ ભરી

રામવિમુખ જીવનને કર્યું વિધિએ દારુણ દુ:ખ ધર્યું;

રામપદે તનમનવચને સત્ય પ્રેમ જો હોય મને,

હોય વળી રઘુપતિ અનુકૂળ કપિ તો બનો વિગતશ્રમશૂલ.

ઊઠયા વચન સુણતાં જ કપીશ જય હો કહી કોશલાધીશ.

(દોહરો)   

કપિને આલિંગન ધર્યું તન પુલકિત લોચન સજલ;

પ્રીત સમાઈ ના ઉરે સ્મરી રામ રઘુકુલતિલક.