Lanka Kand

The war continues

(चौपाई)

चलत होहिं अति असुभ भयंकर। बैठहिं गीध उड़ाइ सिरन्ह पर ॥

भयउ कालबस काहु न माना। कहेसि बजावहु जुद्ध निसाना ॥ १ ॥

चली तमीचर अनी अपारा। बहु गज रथ पदाति असवारा ॥

प्रभु सन्मुख धाए खल कैंसें। सलभ समूह अनल कहँ जैंसें ॥ २ ॥

इहाँ देवतन्ह अस्तुति कीन्ही। दारुन बिपति हमहि एहिं दीन्ही ॥

अब जनि राम खेलावहु एही। अतिसय दुखित होति बैदेही ॥ ३ ॥

देव बचन सुनि प्रभु मुसकाना। उठि रघुबीर सुधारे बाना।

जटा जूट दृढ़ बाँधै माथे। सोहहिं सुमन बीच बिच गाथे ॥ ४ ॥

अरुन नयन बारिद तनु स्यामा। अखिल लोक लोचनाभिरामा ॥

कटितट परिकर कस्यो निषंगा। कर कोदंड कठिन सारंगा ॥ ५ ॥

(छंद)

सारंग कर सुंदर निषंग सिलीमुखाकर कटि कस्यो।

भुजदंड पीन मनोहरायत उर धरासुर पद लस्यो ॥

कह दास तुलसी जबहिं प्रभु सर चाप कर फेरन लगे।

ब्रह्मांड दिग्गज कमठ अहि महि सिंधु भूधर डगमगे ॥

(दोहा)

सोभा देखि हरषि सुर बरषहिं सुमन अपार।

जय जय जय करुनानिधि छबि बल गुन आगार ॥ ८६ ॥

યુદ્ધનું વર્ણન

ચાલતી વેળા ભયંકર વિવિધ અપશુકનો થયા,

ગીધ ઊડી દશાનનના શીશ પર બેસી ગયાં;

કાળવશ એણે ન માન્યું કિન્તુ એ સમયે કશું,

વગાડો ડંકા નિશાનો યુદ્ધનાં એવું કહ્યું.

ચાલ્યું રાક્ષસસૈન્ય અપાર ગજ રથ પદદળ તેમ સવાર;

પ્રભુસન્મુખ સૌ દોડયા ખલ જેમ શલભનાં વૃંદ અનલ.

દેવોએ સ્તુતિ અરજ કરી, અસુરે દારુણ વિપદ ધરી;

હવે રમાડો ના એને, જીવે વૈદેહી કેમે.

પ્રભુ મંદ હસ્યા સુણતાં વાણ, સજ્જ કર્યાં પોતાનાં બાણ;

શિર પર બાંધ્યો જટાસમૂહ, સોહે સુંદર વચ્ચે ફૂલ.

અરુણનયન તન મેઘશ્યામ, અખિલલોક લોચનાભિરામ;

કટિ પર પરિકર વળી નિષંગ, કર કોદંડ કઠિન સારંગ.

(છંદ)

સારંગ કર કમરે નિષંગ ભરેલ સુંદર બાણથી,

ભુજદંડ પુષ્ટ વિશાળ શુભ ઉર પુનિત ભૃગુમુનિ પાદથી;

પ્રભુ દાસ તુલસી હાથમાં ધનુબાણ ફેરવતા થયા,

બ્રહ્માંડ દિગ્ગજ કમઠ અહિ ગિરિ ધરા નદ ત્યારે ડગ્યાં.

(દોહરો)    

શોભા દેખી હરખતાં પુષ્પો સુર વરસ્યા,

જય કરુણાનિધિ શક્તિ ગુણ રૂપનિધાન, વદ્યા.