Lanka Kand

The war between Ram and Ravana

(चौपाई)

कहि दुर्बचन क्रुद्ध दसकंधर। कुलिस समान लाग छाँड़ै सर ॥

नानाकार सिलीमुख धाए। दिसि अरु बिदिस गगन महि छाए ॥ १ ॥

पावक सर छाँड़ेउ रघुबीरा। छन महुँ जरे निसाचर तीरा ॥

छाड़िसि तीब्र सक्ति खिसिआई। बान संग प्रभु फेरि चलाई ॥ २ ॥

कोटिक चक्र त्रिसूल पबारै। बिनु प्रयास प्रभु काटि निवारै ॥

निफल होहिं रावन सर कैसें। खल के सकल मनोरथ जैसें ॥ ३ ॥

तब सत बान सारथी मारेसि। परेउ भूमि जय राम पुकारेसि ॥

राम कृपा करि सूत उठावा। तब प्रभु परम क्रोध कहुँ पावा ॥ ४ ॥

(छंद)

भए क्रुद्ध जुद्ध बिरुद्ध रघुपति त्रोन सायक कसमसे।

कोदंड धुनि अति चंड सुनि मनुजाद सब मारुत ग्रसे ॥

मँदोदरी उर कंप कंपति कमठ भू भूधर त्रसे।

चिक्करहिं दिग्गज दसन गहि महि देखि कौतुक सुर हँसे ॥

(दोहा)

तानेउ चाप श्रवन लगि छाँड़े बिसिख कराल।

राम मारगन गन चले लहलहात जनु ब्याल ॥ ९१ ॥

રામ-રાવણનું યુદ્ધ

કહી એમ ક્રોઘી દશકંધર છોડી રહ્યો કુલિશ સરખાં શર;

દિગદિગંત ધરતી આકાશ રહ્યો નહીં ક્યાંયે અવકાશ.

પાવકશર છોડી રઘુવીર બાળી રહ્યા નિશાચરતીર;

તીક્ષ્ણ શક્તિ છોડી એણે, હાનિ કરી ન શકી કેમે.

ફેંકયાં અનેક ચક્રત્રિશૂળ, પ્રભુએ સૌને કીધાં ધૂળ;

શઠના સકળ મનોરથ જેમ અનાયાસ કાપ્યાં સપ્રેમ.

માર્યા સારથિને સો બાણ, ઢળ્યો ધરા પર વ્યાકુળ પ્રાણ;

કૃપા કરીને એને રામ જગાડી રહ્યા અર્પી હામ.

(છંદ)

થયા યુદ્ધે ક્રુદ્ધ રઘુપતિ, બાણ આતુર સૌ બન્યાં,

કોદંડ ધ્વનિ અતિ ઉગ્ર સુણતાં અસુર ભીતિથકી ડર્યા;

મંદોદરીનું હૃદય કંપ્યું, નદકમઠ ભૂગિરિ ચળ્યા,

દિગ્ગજ દશનથી મહી પકડી ઘોર ચિત્કારી રહ્યા.

(દોહરો)    

દેવ હસ્યા, ધનુ ખેંચતા દોડયાં બાણ કરાળ,

શર અસંખ્ય ફુત્કારતાં ચાલ્યા જાણે વ્યાલ.