Lanka Kand

Ram kills Ravana

(चौपाई) 

सायक एक नाभि सर सोषा। अपर लगे भुज सिर करि रोषा ॥

लै सिर बाहु चले नाराचा। सिर भुज हीन रुंड महि नाचा ॥ १ ॥

धरनि धसइ धर धाव प्रचंडा। तब सर हति प्रभु कृत दुइ खंडा ॥

गर्जेउ मरत घोर रव भारी। कहाँ रामु रन हतौं पचारी ॥ २ ॥

डोली भूमि गिरत दसकंधर। छुभित सिंधु सरि दिग्गज भूधर ॥

धरनि परेउ द्वौ खंड बढ़ाई। चापि भालु मर्कट समुदाई ॥ ३ ॥

मंदोदरि आगें भुज सीसा। धरि सर चले जहाँ जगदीसा ॥

प्रबिसे सब निषंग महु जाई। देखि सुरन्ह दुंदुभीं बजाई ॥ ४ ॥

तासु तेज समान प्रभु आनन। हरषे देखि संभु चतुरानन ॥

जय जय धुनि पूरी ब्रह्मंडा। जय रघुबीर प्रबल भुजदंडा ॥ ५ ॥

बरषहि सुमन देव मुनि बृंदा। जय कृपाल जय जयति मुकुंदा ॥ ६ ॥

(छंद)

जय कृपा कंद मुकंद द्वंद हरन सरन सुखप्रद प्रभो।

खल दल बिदारन परम कारन कारुनीक सदा बिभो ॥

सुर सुमन बरषहिं हरष संकुल बाज दुंदुभि गहगही।

संग्राम अंगन राम अंग अनंग बहु सोभा लही ॥

सिर जटा मुकुट प्रसून बिच बिच अति मनोहर राजहीं।

जनु नीलगिरि पर तड़ित पटल समेत उड़ुगन भ्राजहीं ॥

भुजदंड सर कोदंड फेरत रुधिर कन तन अति बने।

जनु रायमुनीं तमाल पर बैठीं बिपुल सुख आपने ॥

(दोहा)

कृपादृष्टि करि प्रभु अभय किए सुर बृंद।

भालु कीस सब हरषे जय सुख धाम मुकंद ॥ १०३ ॥

શ્રીરામ રાવણનો નાશ કરે છે

(દોહરો)            

એક સાયકે નાભિનું અમૃતસર શોષ્યું,

અન્ય શરે શિર ને ભુજા કાપી ધડ તોડયું.

શિરભુજારહિત નાચવા ધડ એ ત્યાં લાગ્યું,

પછી દોડવા; દિલ મૃદુલ ધરતીનું ભાગ્યું.

બે ખંડ કર્યા ધડતણા પ્રભુએ મારી બાણ,

બોલ્યો રાવણ ‘રામ ક્યાં, મારું’ મરતાં વાણ.

*

ડોલી ધરા પડયે દસકંધર, ક્ષોભ થયો ગિરિ સરિતા અંદર;

દિગ્ગજ સિંઘુ અશાંત બન્યા, પૃથ્વી પર બે ખંડ પડયા.

(દોહરો)            

ભુજાશીશ મંદોદરી આગળ રાખીને,

બાણ સકળ જગદીશની પાસ પહોંચીને,

પ્રવેશી નિષંગે ગયાં હરખ્યા સુર સઘળા;

તેજ સમાયું અસુરનું રામતણા મુખમાં.

દેવ વગાડી વાદ્યને પુષ્પોને વરસ્યા,

મુનિ બ્રહ્માએ શંકરે જયજયકાર કર્યા.

(છંદ)

જય કૃપામૂળ મુકુંદ દ્વંદ્વહરણ શરણ સુખપ્રદ પ્રભો,

ખલદલવિદારણ પરમકારણ દયાસિંધુ સદા વિભો;

સુર સુમન વરસ્યા તથા દુંદુભિ વગાડી પ્રેમે રહ્યા,

સંગ્રામમાં શ્રીરામનાં અંગો અનંગસમાં થયાં.

શિરજટામુકુટ પ્રસૂન વચ્ચે અતિમનોહર રાજતાં,

એ નીલગિરિ પર તડિત પટલસમેત ઉડુગણ નાચતા;

ભુજદંડ શરકોદંડ દીસે રુધિરકણ તન પર વળી,

જાણે તમાલ ઉપર વિરાજે રાયમુનિપંખી ફરી.

(દોહરો)            

કૃપાદષ્ટિથી રઘુવરે સુરને અભય કર્યા,

ભાલુ તથા કપિ જયસ્વરે સર્વ પ્રસન્ન થયા.