Sundar Kand

Hanuman meets Sita

(चौपाई) 

तब देखी मुद्रिका मनोहर । राम नाम अंकित अति सुंदर ॥

चकित चितव मुदरी पहिचानी । हरष विषाद हृदयँ अकुलानी ॥ १ ॥

जीति को सकइ अजय रघुराई । माया तें असि रचि नहिं जाई ॥

सीता मन बिचार कर नाना । मधुर बचन बोलेउ हनुमाना ॥ २ ॥

रामचंद्र गुन बरनैं लागा । सुनतहिं सीता कर दुख भागा ॥

लागीं सुनैं श्रवन मन लाई । आदिहु तें सब कथा सुनाई ॥ ३ ॥

श्रवनामृत जेहिं कथा सुहाई । कही सो प्रगट होति किन भाई ॥

तब हनुमंत निकट चलि गयऊ । फिरि बैठीं मन बिसमय भयऊ ॥ ४ ॥

राम दूत मैं मातु जानकी । सत्य सपथ करुनानिधान की ॥

यह मुद्रिका मातु मैं आनी । दीन्हि राम तुम्ह कहँ सहिदानी ॥ ५ ॥

नर बानरहि संग कहु कैसें । कही कथा भई संगति जैसें ॥ ६ ॥

(दोहा)

कपि के बचन सप्रेम सुनि उपजा मन बिस्वास ।

जाना मन क्रम बचन यह कृपासिंधु कर दास ॥ १३ ॥

હનુમાનજી સીતાને મળે છે

દેખી મુદ્રિકા મનહર કેવી રામનામાંકિત સુંદર એવી;

થયું આશ્ચર્ય ઓળખી એને, હર્ષશોક વ્યાપી રહ્યો નેને.

જીતે કોણ અજય રઘુરાય, વીંટી માયાથી ના રચી જાય;

એવા ભાવો ઊઠ્યા સીતાપ્રાણ, બોલ્યા મધુર ત્યાં તો હનુમાન.

ગાવા ગુણ રામચંદ્રના લાગ્યા, સુણી સંકટ સીતાનાં ભાગ્યાં;

લાગી સુણવાને માંડીને કાન, કર્યું કથાનું આદ્યંત પાન.

સુધાઝરતી કથાને સુણાવી મળે કેમ ના તે મને આવી,

સુણી વચન એવાં હનુમાન કરી સીતાની પાસે પ્રયાણ

બોલ્યા માત ના અચરજ માનો, મને દૂત શ્રીરામનો જાણો,

કહું રામના સોગંદ સાથે આપી મુદ્રિકા એમણે હાથે.

મને ઓળખ ખાતર આપી મારી શ્રદ્ધા ને ભક્તિને માપી.

નર વાનરનો સંગ કયાંથી; કહી વાત થયો સ્નેહ જ્યાંથી.

(દોહરો)   

વચન સુણી હનુમાનનાં પ્રગટયો દ્રઢ વિશ્વાસ,

જાણ્યા કર્મવચનમને કૃપાસિંધુના દાસ.