Sundar Kand

Hanuman gives his introduction

(चौपाई) 

जानेउ मैं तुम्हारि प्रभुताई । सहसबाहु सन परी लराई ॥

समर बालि सन करि जसु पावा । सुनि कपि बचन बिहसि बिहरावा ॥१॥

खायउँ फल प्रभु लागी भूँखा । कपि सुभाव तें तोरेउँ रूखा ॥

सब कें देह परम प्रिय स्वामी । मारहिं मोहि कुमारग गामी ॥ २ ॥

जिन्ह मोहि मारा ते मैं मारे । तेहि पर बाँधेउँ तनयँ तुम्हारे ॥

मोहि न कछु बाँधे कइ लाजा । कीन्ह चहउँ निज प्रभु कर काजा ॥ ३ ॥

बिनती करउँ जोरि कर रावन । सुनहु मान तजि मोर सिखावन ॥

देखहु तुम्ह निज कुलहि बिचारी । भ्रम तजि भजहु भगत भय हारी ॥४॥

जाकें डर अति काल डेराई । जो सुर असुर चराचर खाई ॥

तासों बयरु कबहुँ नहिं कीजै । मोरे कहें जानकी दीजै ॥ ५ ॥

(दोहा)

प्रनतपाल रघुनायक करुना सिंधु खरारि ।

गएँ सरन प्रभु राखिहैं तव अपराध बिसारि ॥ २२ ॥

હનુમાનજી રાવણને પોતાનો પરિચય પ્રદાન કરે છે

(દોહરો)   

દૂત એમનો હું બન્યો, પ્રભુતા તુજ જાણી,

સહસ્ત્રાર્જુને સમરમાં માપ્યું તુજ પાણી.

વાલિસાથ યુદ્ધે ચઢી પામ્યો કીર્તિ મહાન;

મર્મવચન હનુમાનનાં ધર્યા ન એણે ધ્યાન.

*

ખાધાં ફળ મેં લાગી ભૂખ કપિસ્વભાવથી તોડયાં વૃક્ષ;

દેહ પરમપ્રિય સૌને હોય કુમાર્ગગામી મુજને તોય

મારવા મને લાગ્યા ત્યાં, મેં પણ માર્યા સૌને હા !

તારા સુતે મને બાંધ્યો મળ્યો લાભ એ વણમાગ્યો;

મને ન બંધાવાની લાજ કરવા માગું પ્રભુનું કાજ.

અરજ કરું કર જોડી રાવણ, ગર્વ તજી મુજ માન શિખામણ;

કર કુળકેરો લેશ વિચાર, ભજ ભ્રમ તજી ભક્તપ્રતિપાળ.

સુરાસુર ચરાચરને ખાય તે કાળતણા પણ જે રાય

કર ન એમની સાથે વેર, સીતાને કર મુક્ત સુપેર.

(દોહરો)   

પ્રણતપાલ રઘુનાયક કરુણાસિંધુ સદાય

શરણ ગ્રહ્યે પ્રભુ રક્ષશે ભૂલી દોષ બધાય.