Sundar Kand

Hanuman meets Sita before leaving Lanka

(चौपाई) 

मातु मोहि दीजे कछु चीन्हा । जैसें रघुनायक मोहि दीन्हा ॥

चूड़ामनि उतारि तब दयऊ । हरष समेत पवनसुत लयऊ ॥ १ ॥

कहेहु तात अस मोर प्रनामा । सब प्रकार प्रभु पूरनकामा ॥

दीन दयाल बिरिदु सँभारी । हरहु नाथ मम संकट भारी ॥ २ ॥

तात सक्रसुत कथा सुनाएहु । बान प्रताप प्रभुहि समुझाएहु ॥

मास दिवस महुँ नाथ न आवा । तौ पुनि मोहि जिअत नहिं पावा ॥ ३ ॥

कहु कपि केहि बिधि राखौं प्राना । तुम्हहू तात कहत अब जाना ॥

तोहि देखि सीतलि भइ छाती । पुनि मो कहुँ सोइ दिनु सो राती ॥ ४ ॥

(दोहा)

जनकसुतहि समुझाइ करि बहु बिधि धीरजु दीन्ह ।

चरन कमल सिरु नाइ कपि गवनु राम पहिं कीन्ह ॥ २७ ॥

હનુમાનજી લંકાથી વિદાય લેતાં પહેલાં સીતાને મળે છે

ચિહ્ન મને કો આપો માત, રઘુનાયકને કરવા વાત;

આપ્યો તરત ચૂડામણિ એક સીતાએ હરખાઈ છેક.

કહ્યું કહેજો પ્રેમપ્રણામ પ્રભુ સર્વપણે પૂરણકામ,

દીનદયાળ બિરદને યાદ કરી સાંભળો મારો સાદ.

સંકટ મારાં સર્વ હરો નાથ હવે તો મુક્તિ ધરો;

કહેજો કોણ કરે ઉદ્ધાર, કરો પરમપીડાથી પાર.

શક્રસુતતણી કથા વળી કહેજો બાણપ્રતાપ જરી;

નહિ આવે મહિનામાં એક મૃત મુજને તો જોશે છેક.

કેમ કરીને ધારું પ્રાણ, જવાના તમે પણ હનુમાન,

જોઈ કરતી શીતળ જાત ફરી એ જ દિન ને એ રાત.

(દોહરો)   

સીતાને સમજાવતાં બહુવિધ ધૈર્ય ધરી

વંદી ચરણે પવનસુત ચાલ્યા રામ સ્મરી.