Sundar Kand

Monkeys welcomes Hanuman for his heroic work

(चौपाई) 

चलत महाधुनि गर्जेसि भारी । गर्भ स्रवहिं सुनि निसिचर नारी ॥

नाघि सिंधु एहि पारहि आवा । सबद किलिकिला कपिन्ह सुनावा ॥ १ ॥

हरषे सब बिलोकि हनुमाना । नूतन जन्म कपिन्ह तब जाना ॥

मुख प्रसन्न तन तेज बिराजा । कीन्हेसि रामचंद्र कर काजा ॥ २ ॥

मिले सकल अति भए सुखारी । तलफत मीन पाव जिमि बारी ॥

चले हरषि रघुनायक पासा । पूँछत कहत नवल इतिहासा ॥ ३ ॥

तब मधुबन भीतर सब आए । अंगद संमत मधु फल खाए ॥

रखवारे जब बरजन लागे मुष्टि प्रहार हनत सब भागे ॥ ४ ॥

(दोहा)

जाइ पुकारे ते सब बन उजार जुबराज ।

सुन सुग्रीव हरष कपि करि आए प्रभु काज ॥ २८ ॥

હનુમાનજી પાછા પહોંચતા વાનરો હર્ષનાદથી સ્વાગત કરે છે

કરી ગર્જના ચાલતાં ભારી, ડરી સુણતાં નિશાચરનારી;

સિંધુ ઓળંગી પહોંચ્યા પાર હર્ષનાદ કરીને અપાર.

હરખ્યા દેખી હનુમંતને સર્વ થયું નૂતન જન્મનું પર્વ;

મુખે ઉલ્લાસ તન પર તેજ જાણ્યાં ચિહ્ન સફળતાનાં એ જ.

મળી હનુમાનને સુખ પામ્યા, લાવ્યા જીવન અંજનીજાયા,

મળ્યું વ્યાકુળ મીનને પાણી; હવે ચિંતા રહી ન કશાની.

ચાલ્યા હરખીને રામની પાસ કહી સુણતાં નવલ ઈતિહાસ;

આવ્યા મધુવનમાં પછી સઘળા, ફળ આરોગવા માંડયા મધુરાં.

(દોહરો)   

ના પાડી સંરક્ષકે ત્યારે માર્યો માર,

નાશી સંરક્ષક ગયા કરતાં આર્ત પુકાર.

કહ્યું એમણે કે કરે ઉજ્જડ વન યુવરાજ;

થયો હર્ષ સુગ્રીવને સફળ ગણ્યું પ્રભુકાજ.