Sundar Kand

Ravan ignores Mandodari's peldge

(चौपाई) 

श्रवन सुनि सठ ता करि बानी । बिहसा जगत बिदित अभिमानी ॥

सभय सुभाउ नारि कर साचा । मंगल महुँ भय मन अति काचा ॥ १ ॥

जों आवइ मर्कट कटकाई । जिअहिं बिचारे निसिचर खाई ॥

कंपहिं लोकप जाकीं त्रासा । तासु नारि सभीत बड़ि हासा ॥ २ ॥

अस कहि बिहसि ताहि उर लाई । चलेउ सभाँ ममता अधिकाई ॥

मंदोदरी हृदयँ कर चिंता । भयउ कंत पर बिधि बिपरीता ॥ ३ ॥

बैठेउ सभाँ खबरि असि पाई । सिंधु पार सेना सब आई ॥

बूझेसि सचिव उचित मत कहेहू । ते सब हँसे मष्ट करि रहेहू ॥ ४ ॥

जितेहु सुरासुर तब श्रम नाहीं । नर बानर केहि लेखे माहीं ॥ ५ ॥

(दोहा)

सचिव बैद गुर तीनि जौं प्रिय बोलहिं भय आस ।

राज धर्म तन तीनि कर होइ बेगिहीं नास ॥ ३७ ॥

રાવણ મંદોદરીની વિનતિને ઠુકરાવે છે

સુણતાંવેંત મધુર એ વાણી હસ્યો તરત શઠ અતિઅભિમાની,

સ્વભાવ સ્ત્રીનો બીકણ સાચ, નિર્બળ મન છે તારું ખાસ.

પતિ તુજ લોકપાલના નાથ જીવે તોપણ તું ભયસાથ,

એથી વધું દયનીય ન કાંઈ ડરતા મુજથી સુરમુનિરાય.

આવે જો કપિસૈન્ય અપાર ખાશે તો અસુરો તત્કાળ;

આલિંગી બોલીને એમ ચાલ્યો અબુધ મનુજની જેમ.

વિધાતા બન્યા છે વિપરીત સન્નારી એ સમજી ચિત્ત;

સભામહીં બેઠો બળવાન ખેંચ્યું ત્યાં કોઈએ ધ્યાન

સૈન્ય પહોંચ્યું  સાગરપાર; પૂછયો મંત્રી તણો વિચાર.

(દોહરો)   

સચિવ હસી બોલ્યા તમે જીત્યા દાનવદેવ

અનાયાસ, તો નર અને વાનર હિસાબ કેમ ?

સચિવ વૈદ ગુરુ  જો વદે પ્રિય રાખી ભય આશ,

રાજ્ય ધર્મ તન તો ત્રણે પામે સત્વર નાશ.