Sundar Kand

Vibhishan leavs Lanka to seek Ram's refuge

(चौपाई) 

अस कहि चला बिभीषनु जबहीं । आयूहीन भए सब तबहीं ॥

साधु अवग्या तुरत भवानी । कर कल्यान अखिल कै हानी ॥ १ ॥

रावन जबहिं बिभीषन त्यागा । भयउ बिभव बिनु तबहिं अभागा ॥

चलेउ हरषि रघुनायक पाहीं । करत मनोरथ बहु मन माहीं ॥ २ ॥

देखिहउँ जाइ चरन जलजाता । अरुन मृदुल सेवक सुखदाता ॥

जे पद पसरि तरी रिषिनारी । दंड़क कानन पावनकारी ॥ ३ ॥

जे पद जनकसुताँ उर लाए । कपट कुरंग संग धर धाए ॥

हर उर सर सरोज पद जेई । अहोभाग्य मैं देखिहउँ तेई ॥ ४ ॥

(दोहा)

जिन्ह पायन्ह के पादुकन्हि भरतु रहे मन लाइ ।

ते पद आजु बिलोकिहउँ इन्ह नयनन्हि अब जाइ ॥ ४२ ॥

વિભિષણ લંકાત્યાગ કરી રામની પાસે જાય છે

ચાલ્યા એવું વદી વિભીષણ, આયુહીન થયા સૌ તે ક્ષણ;

સાધુકેરી અવજ્ઞા નાની કરે સકળ કલ્યાણની હાનિ.

કર્યો જ્યારથી અનુજે ત્યાગ બન્યો ત્યારથી અસુર અભાગ;

ચાલ્યા હરખીને રામની પાસે કરી મનોરથ અભિનવ આશે.

જોઉં ચરણકમળને આજે મૃદુ સુખપ્રદ સેવકકાજે,

તરી સ્પર્શતાં જે ઋષિનારી જે છે દંડકપાવનકારી.

જેને જનકસુતા ઉર ધારે, દોડયા દેખી કનકમૃગ ત્યારે;

રાજે શિવના હૃદયસરમાં જે જોવા મળશે મને ભાગ્યથી તે.

(દોહરો)   

ભરતે જે પદપાદુકામહીં કર્યું મન લીન

તે પદપુનિતજલે થશે મનડું મારું મીન.