Sundar Kand

Ram instructs to welcome anyone who seeks his refuge

(चौपाई) 

कोटि बिप्र बध लागहिं जाहू । आएँ सरन तजउँ नहिं ताहू ॥

सनमुख होइ जीव मोहि जबहीं । जन्म कोटि अघ नासहिं तबहीं ॥ १ ॥

पापवंत कर सहज सुभाऊ । भजहु मोर तेहि भाव न काऊ ॥

जौं पै दुष्टहृदय सोइ होई । मोरें सनमुख आव कि सोई ॥ २ ॥

निर्मल मन जन सो मोहि पावा । मोहि कपट छल छिद्र न भावा ॥

भेद लेन पठवा दससीसा । तबहुँ न कछु भय हानि कपीसा ॥ ३ ॥

जग महुँ सखा निसाचर जेते । लछिमनु हनइ निमिष महुँ तेते ॥

जो सभीत आवा सरनाईं । राखिहउँ ताहि प्रान की नाईं ॥ ४ ॥

(दोहा)

उभय भाँति तेहि आनहु हँसि कह कृपानिकेत ।

जय कृपाल कहि कपि चले अंगद हनू समेत ॥ ४४ ॥

રામ શરણે આવેલાને હંમેશા આવકારે છે

કોટિ વિપ્રવધ કર્યા જેણે તજું શરણે આવે તો ના તેને;

થાય મારી સન્મુખ જીવ જ્યારે કોટિ જન્મપાતક ટળે ત્યારે.

પાપવંતનો સહજ સ્વભાવ થાય મારા ભજનનો ના ભાવ;

હોય દુષ્ટ હૃદયવાળો જો તે, મારી સન્મુખ આવી શકે શેં ?

મને નિર્મળ મન જન પાવે છળ છિદ્ર કપટ નવ ભાવે;

ભેદ લેવા માગે દસશીશ તોય હાનિ ના લેશ, કપીશ !

અસુરો અવનીકેરા સઘળા શકે લક્ષ્મણ હણી ક્ષણભરમાં;

હશે શરણે આવ્યો ભયભીત પ્રાણપેઠે રક્ષીશ સપ્રીત.

(દોહરો)   

લાવો એને એટલે, બોલ્યા કૃપાનિધાન;

જય કૃપાળુ ચાલ્યા વદી કપિ અંગદ હનુમાન.