Uttar Kand

Ram bestows monkey with clothings and jewelry

(चौपाई)

सुनि प्रभु बचन मगन सब भए। को हम कहाँ बिसरि तन गए ॥

एकटक रहे जोरि कर आगे। सकहिं न कछु कहि अति अनुरागे ॥ १ ॥

परम प्रेम तिन्ह कर प्रभु देखा। कहा बिबिध बिधि ग्यान बिसेषा ॥

प्रभु सन्मुख कछु कहन न पारहिं। पुनि पुनि चरन सरोज निहारहिं ॥२ ॥

तब प्रभु भूषन बसन मगाए। नाना रंग अनूप सुहाए ॥

सुग्रीवहि प्रथमहिं पहिराए। बसन भरत निज हाथ बनाए ॥ ३ ॥

प्रभु प्रेरित लछिमन पहिराए। लंकापति रघुपति मन भाए ॥

अंगद बैठ रहा नहिं डोला। प्रीति देखि प्रभु ताहि न बोला ॥ ४ ॥

(दोहा)

जामवंत नीलादि सब पहिराए रघुनाथ।

हियँ धरि राम रूप सब चले नाइ पद माथ ॥ १७(क) ॥  

तब अंगद उठि नाइ सिरु सजल नयन कर जोरि।

अति बिनीत बोलेउ बचन मनहुँ प्रेम रस बोरि ॥ १७(ख) ॥

શ્રીરામ વાનરોને વસ્ત્ર અને આભૂષણોની ભેટ આપે છે

સુણી મગન પ્રભુવચન થયા, કોણ કહીં વિસરી તન ગયા;

ચિત્રાંકિતસમ જોડી હાથ ઊભા મૂક સહિત અનુરાગ.

પેખી પ્રભુએ પાવન પ્રેમ દીધું જ્ઞાન કરીને રે’મ,

પ્રભુ સમક્ષ કૈં કહી ન શક્યા પેખી ચરણસરોજ સાથ.

વિવિધ વર્ણનાં આભૂષણ મંગાવ્યાં અણમોલ વસન,

ભરતે સ્વયં કર્યાં તૈયાર સુગ્રીવને ધર્યાં તત્કાલ,

પહેરાવ્યાં અતિ પ્રેમથકી; પ્રેરણાથકી શ્રી પ્રભુની,

તરત લક્ષ્મણે વિભીષણને; ગમી રીત એ રઘુપતિને.

(દોહરો)

અંગદ તો બેસી રહ્યો, હાલ્યો ના ચાલ્યો,

બોલાવ્યો પ્રભુએ નહીં પ્રેમ પણ નિહાળ્યો.

જાંબવાન નીલાદિને પહેરાવ્યાં પ્રભુએ,

રામ ધરી હૈયે નમી ચાલ્યા એ સહુયે.

ત્યારે અંગદ વંદતાં જોડીને બે હાથ,

અશ્રુ સહિત બોલ્યો વચન નમ્ર પ્રેમ રસ સાથ.