Uttar Kand

Kakbhushundi tells Ram's story to Garuda

(चौपाई)

राम चरित जे सुनत अघाहीं। रस बिसेष जाना तिन्ह नाहीं ॥

जीवनमुक्त महामुनि जेऊ। हरि गुन सुनहीं निरंतर तेऊ ॥ १ ॥

भव सागर चह पार जो पावा। राम कथा ता कहँ दृढ़ नावा ॥

बिषइन्ह कहँ पुनि हरि गुन ग्रामा। श्रवन सुखद अरु मन अभिरामा ॥२ ॥

श्रवनवंत अस को जग माहीं। जाहि न रघुपति चरित सोहाहीं ॥

ते जड़ जीव निजात्मक घाती। जिन्हहि न रघुपति कथा सोहाती ॥ ३ ॥

हरिचरित्र मानस तुम्ह गावा। सुनि मैं नाथ अमिति सुख पावा ॥

तुम्ह जो कही यह कथा सुहाई। कागभसुंडि गरुड़ प्रति गाई ॥ ४ ॥

(दोहा)

बिरति ग्यान बिग्यान दृढ़ राम चरन अति नेह।

बायस तन रघुपति भगति मोहि परम संदेह ॥ ५३ ॥

કાકભુશુંડિ ગરુડને રામકથા સંભળાવે છે

સુણતાં રામચરિત્ર ધરાય રસ તે જાણે વધુ ન જરાય;

જીવનમુક્ત મહામુનિ જે હરિગુણ સુણે નિરંતર તે.

ભવસાગર તરવાનો ભાવ તેને રામકથા દઢ નાવ;

વિષયીને પણ હરિગુણગ્રામ શ્રવણસુખદ મનને અભિરામ.

શ્રવણવંત એવો છે કોણ રામચરિત પ્રિય જે ના હોય,

જડ નાશક પોતાનો જે રામકથારસ ના લે તે.

રામચરિતમાનસનું ગાન સુણી મેળવ્યું મધુરસપાન;

કાકભુશુંડિ મુખેથી વહી કથા ગરુડને મધુર મળી.

(દોહરો)

વિરતિ જ્ઞાન વિજ્ઞાન દૃઢ રામચરણ અતિનેહ,

કાગશરીરે ભક્તિરસ, થાય પરમ સંદેહ.