Uttar Kand

Maya makes it difficult to understand God

(चौपाई)

असि रघुपति लीला उरगारी। दनुज बिमोहनि जन सुखकारी ॥

जे मति मलिन बिषयबस कामी। प्रभु मोह धरहिं इमि स्वामी ॥ १ ॥

नयन दोष जा कहँ जब होई। पीत बरन ससि कहुँ कह सोई ॥

जब जेहि दिसि भ्रम होइ खगेसा। सो कह पच्छिम उयउ दिनेसा ॥ २ ॥

नौकारूढ़ चलत जग देखा। अचल मोह बस आपुहि लेखा ॥

बालक भ्रमहिं न भ्रमहिं गृहादीं। कहहिं परस्पर मिथ्याबादी ॥ ३ ॥

हरि बिषइक अस मोह बिहंगा। सपनेहुँ नहिं अग्यान प्रसंगा ॥

मायाबस मतिमंद अभागी। हृदयँ जमनिका बहुबिधि लागी ॥ ४ ॥

ते सठ हठ बस संसय करहीं। निज अग्यान राम पर धरहीं ॥ ५ ॥

(दोहा)

काम क्रोध मद लोभ रत गृहासक्त दुखरूप।

ते किमि जानहिं रघुपतिहि मूढ़ परे तम कूप ॥ ७३(क) ॥  

निर्गुन रूप सुलभ अति सगुन जान नहिं कोइ।

सुगम अगम नाना चरित सुनि मुनि मन भ्रम होइ ॥ ७३(ख) ॥

રામની લીલા સમજવી કઠિન છે

(દોહરો)

મોહ પમાડે દનુજને ભક્તોને સુખ દે,

રઘુપતિલીલા ગરુડજી, કઠિન સમજવી છે.

મલિનબુદ્ધિ વિષયી તથા કામી ના સમજે,

મોહિત માની લે સદા અજ્ઞાને પ્રભુને.

*

નેત્રરોગ જે જનને થાય ચંદ્ર પ્રીત તેને દેખાય,

થાય દિશાભ્રમ જેને લેશ પ્રગટયો પશ્ચિમ કહે દિનેશ.

નૌકારૂઢ ચલિત જગ જુએ, અચળ મોહવશ નિજને કહે;

બાળક ફરે ભવન ના ભમે, મિથ્યા વાદ પરસ્પર કરે.

હરિમાં એમ જ મોહ વિહંગ, સ્વપ્ને નવ અજ્ઞાન પ્રસંગ;

માયાવશ મતિમંદ અભાગ હૃદય જ્ઞાન માટે ના માગ,

તે શઠ હઠવશ સંશય કરે, નિજ અજ્ઞાન રામ પર ધરે.

(દોહરો)

કામ ક્રોધ મદ લોભ રત ગૃહાસક્ત દુ:ખરૂપ,

તે જાણે શે રામને મૂઢ પડયા તમકૂપ ?

નિર્ગુણ રૂપ સુલભ અતિ, સગુણ ન જાણે કોય,

સુગમ અગમ લીલાચરિત, મુનિમનમાં ભ્રમ હોય.