Uttar Kand

Tale of Ram's childhood

(चौपाई)

अरुन पानि नख करज मनोहर। बाहु बिसाल बिभूषन सुंदर ॥

कंध बाल केहरि दर ग्रीवा। चारु चिबुक आनन छबि सींवा ॥ १ ॥

कलबल बचन अधर अरुनारे। दुइ दुइ दसन बिसद बर बारे ॥

ललित कपोल मनोहर नासा। सकल सुखद ससि कर सम हासा ॥ २ ॥

नील कंज लोचन भव मोचन। भ्राजत भाल तिलक गोरोचन ॥

बिकट भृकुटि सम श्रवन सुहाए। कुंचित कच मेचक छबि छाए ॥ ३ ॥

पीत झीनि झगुली तन सोही। किलकनि चितवनि भावति मोही ॥

रूप रासि नृप अजिर बिहारी। नाचहिं निज प्रतिबिंब निहारी ॥ ४ ॥

मोहि सन करहीं बिबिध बिधि क्रीड़ा। बरनत मोहि होति अति ब्रीड़ा ॥

किलकत मोहि धरन जब धावहिं। चलउँ भागि तब पूप देखावहिं ॥ ५ ॥

(दोहा)

आवत निकट हँसहिं प्रभु भाजत रुदन कराहिं।

जाउँ समीप गहन पद फिरि फिरि चितइ पराहिं ॥ ७७(क) ॥  

प्राकृत सिसु इव लीला देखि भयउ मोहि मोह।

कवन चरित्र करत प्रभु चिदानंद संदोह ॥ ७७(ख) ॥

શ્રીરામની બાળલીલા

અરુણ હથેળી અંગુલિ મનહર, બાહુ વિશાળ વિભૂષણ સુંદર,

કંધ બાલકેહરિ દરગ્રીવા, ચારુ ચિબુક મુખ રસપરિસીમા.

સુમધુર વચન અધર છે લાલ, દશન વિશદ અતિસુંદર ગાલ;

લલિત મનોહર અદભુત નાક, સકલ સુખદ શશિકરસમ હાસ.

નીલકંજલોચન ભવમોચન શોભે ભાલ તિલક ગોરોચન;

ભ્રુકુટિ વક્ર સમ કેશ રસાળ, કુંચિત કચ સૌન્દર્ય અપાર.

ઝભલું પીત શોભતું અંગ, ગમે મને સ્મિત, દૃષ્ટિ, ઉમંગ;

નૃપઆંગણમાં કરે વિહાર, પેખી પ્રતિબિંબ કરે નાચ.

ક્રીડા એમ અનેક કરે, સંકોચ કહ્યે થાય મને;

પકડવા મને પાછળ પડે, દોડું ત્યારે વ્યંજન ધરે.

(દોહરો)

લીલા લૌકિક શિશુસમી થયો દેખતાં મોહ,

કેવાં ચરિત કરી રહ્યા ચિદાનંદ સંદોહ !