Uttar Kand

Kakbhushundi concludes tale of Ram

(चौपाई)

कहेउँ नाथ हरि चरित अनूपा। ब्यास समास स्वमति अनुरुपा ॥

श्रुति सिद्धांत इहइ उरगारी। राम भजिअ सब काज बिसारी ॥ १ ॥

प्रभु रघुपति तजि सेइअ काही। मोहि से सठ पर ममता जाही ॥

तुम्ह बिग्यानरूप नहिं मोहा। नाथ कीन्हि मो पर अति छोहा ॥ २ ॥

पूछिहुँ राम कथा अति पावनि। सुक सनकादि संभु मन भावनि ॥

सत संगति दुर्लभ संसारा। निमिष दंड भरि एकउ बारा ॥ ३ ॥

देखु गरुड़ निज हृदयँ बिचारी। मैं रघुबीर भजन अधिकारी ॥

सकुनाधम सब भाँति अपावन। प्रभु मोहि कीन्ह बिदित जग पावन ॥४ ॥

(दोहा)

आजु धन्य मैं धन्य अति जद्यपि सब बिधि हीन।

निज जन जानि राम मोहि संत समागम दीन ॥ १२३(क) ॥  

नाथ जथामति भाषेउँ राखेउँ नहिं कछु गोइ।

चरित सिंधु रघुनायक थाह कि पावइ कोइ ॥ १२३(ख) ॥

કાકભુશુંડિજી રામકથાને વિરામ આપે છે

કહ્યું સકળ હરિચરિત અનૂપ સુંદર વિશાળ મતિઅનુરૂપ,

શ્રુતિસિદ્ધાંત કહ્યો મેં આજ ભજવા રામ વિસારી કાજ.

મુજસમ શઠ પર કરતા પ્રેમ તે રઘુપતિ ના ભજવા કેમ;

નિર્મોહ તમે જ્ઞાનસ્વરૂપ કરી કૃપા મારા પર ખૂબ.

પૂછી રામકથા અતિપાવન શુક સનકાદિ શંભુ મનભાવન;

સત્સંગ સુદુર્લભ સંસાર નિમિષતણો પણ એક જ વાર.

હૃદયમાં કરો ગરુડ વિચાર, મને ભજન કેરો અધિકાર ?

અધમ અપાવન સૌથી નીચ પ્રભુએ કર્યો પુનિત સુપ્રસિદ્ધ.

(દોહરો)

આજ ધન્ય હું ધન્ય અતિ યદ્યપિ સૌ વિધ હીન,

રામે ભક્ત ગણી ધર્યો સંતસમાગમ દિવ્ય.

બુદ્ધિ મુજબ મેં છે કહ્યું, છુપાવ્યું ન કશું;

કોણ રામરસ સિંધુનો પામે તાગ તસુ ?