|
Chapter 06
: Verses 41 - 47

|
|
-------
प्राप्य
पुण्यकृतां लोकानुषित्वा शाश्वतीः समाः ।
शुचीनां
श्रीमतां गेहे
योगभ्रष्टोऽभिजायते ॥६-४१॥ |
|
પુણ્ય ભરેલા
લોકને તે યોગી પાવે,
પછી પવિત્ર
ઘરોમહીં જન્મ લઇ આવે.
------- |
|
अथवा योगिनामेव
कुले भवति धीमताम् ।
एतद्धि
दुर्लभतरं लोके जन्म यदीदृशम् ॥६-४२॥ |
|
જ્ઞાની યોગીના
કુલે અથવા જન્મ ધરે
દુર્લભ જગમાં કો'કને
આવો જન્મ મળે.
------- |
|
तत्र तं
बुद्धिसंयोगं लभते पौर्वदेहिकम् ।
यतते च
ततो भूयः संसिद्धौ
कुरुनन्दन
॥६-४३॥ |
|
પૂર્વજન્મના
જાગતાં ત્યાં પણ સૌ સંસ્કાર,
યત્ન કરે યોગી
વળી ભવને કરવા પાર. ॥૪૩॥
------- |
|
पूर्वाभ्यासेन
तेनैव ह्रियते ह्यवशोऽपि सः ।
जिज्ञासुरपि योगस्य
शब्दब्रह्मातिवर्तते ॥६-४४॥ |
|
પૂર્વજન્મ
સંસ્કારથી અવશ્ય યોગ કરે,
યોગેચ્છાથી તત્વ
તે ઉત્તમ પ્રાપ્ત કરે.
------- |
|
प्रयत्नाद्यतमानस्तु योगी संशुद्धकिल्बिषः ।
अनेकजन्मसंसिद्धस्ततो याति परां
गतिम्
॥६-४५॥ |
|
પ્રયત્ન ખૂબ
કર્યા થકી મેલ
હૃદયના
જાય,
એમ ઘણા જન્મે
પછી સિધ્ધ યોગમાં થાય.॥૪૫॥
------- |
|
तपस्विभ्योऽधिको
योगी ज्ञानिभ्योऽपि मतोऽधिकः ।
कर्मिभ्यश्चाधिको योगी
तस्माद्योगी
भवार्जुन ॥६-४६॥ |
|
જ્ઞાની તપસીથી
કહ્યો યોગી ઉત્તમ મેં,
કર્મીથી છે
શ્રેષ્ઠ, તો યોગી તું ય થજે.
------- |
|
योगिनामपि
सर्वेषां मद्गतेनान्तरात्मना ।
श्रद्धावान् भजते यो मां स मे
युक्ततमो
मतः ॥६-४७॥ |
|
મારામાં મન
જોડતાં, કરી વળી વિશ્વાસ,
ભજે મને દિનરાત
તે ઉત્તમ યોગી ખાસ. ॥૪૭॥
------- |
|
ॐ तत्सदिति श्रीमद्भगवद्गीतासूपनिषत्सु ब्रह्मविद्यायां
योगशास्त्रे
श्रीकृष्णार्जुनसंवादे आत्मसंयमयोगो नाम षष्ठोऽध्यायः ॥ ६ ॥ |
|
।। અધ્યાય છઠ્ઠો
સમાપ્ત ।। |
|
॥ अथ श्रीमद् भगवद गीता
॥ |
|
|
महात्म्य
|
ध्यान
| |
|
Chapter :
01
|
02
| 03
|
04
|
05
|
06
|
07
|
08
|
|
|
|
09
|
10
|
11
|
12
|
13
|
14
|
15
|
16
|
17
|
18
| |