Saral Gita

Chapter 11 : Verses 31 - 35

-------

आख्याहि मे को भवानुग्ररूपो

नमोऽस्तु ते देववर प्रसीद ।

विज्ञातुमिच्छामि भवन्तमाद्यं

न हि प्रजानामि तव प्रवृत्तिम् ॥११-३१॥

ઉગ્ર રૂપનાં કોણ છો દેવ કહો મુજને,

મૂળ રૂપ ધારો, પડે સમજ કૈં ન મુજને.

-------

श्रीभगवानुवाच

શ્રી ભગવાન કહે છેઃ

कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो

लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः ।

ऋतेऽपि त्वां न भविष्यन्ति सर्वे

येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः ॥११-३२॥

કાળ લોકનો હું થયો નાશકાજ તૈયાર,

નહીં હોય તું તોય આ વીર બધા મરનાર.

-------

तस्मात्त्वमुत्तिष्ठ यशो लभस्व

जित्वा शत्रून् भुङ्क्ष्व राज्यं समृद्धम् ।

मयैवैते निहताः पूर्वमेव

निमित्तमात्रं भव सव्यसाचिन् ॥११-३३॥

તેથી ઊભો થા, લડી રાજ્ય કરી યશ લે,

નિમિત્ત થા તું તો હવે, વીર હણ્યા છે મેં.

-------

द्रोणं च भीष्मं च जयद्रथं च

कर्णं तथान्यानपि योधवीरान् ।

मया हतांस्त्वं जहि मा व्यथिष्ठा

युध्यस्व जेतासि रणे सपत्नान् ॥११-३४॥

દ્રોણ, ભીષ્મ ને કર્ણ ને જયદ્રથ વીર હજાર,

હણેલ મેં તું હણ હવે, ચિંતા કર ના લગાર.

યુધ્ધ કરી લે ભય તજી, વિજય થશે તારો,

શત્રુને તું મારશે, વિજય થશે તારો.

-------

संजय उवाच

સંજય કહે છેઃ

एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य

कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी ।

नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं

सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य ॥११-३५॥

વચનો આવા સાંભળી, વંદન ખૂબ કરી,

ગદ્ ગદ્ સ્વરથી બોલીયો, અર્જુન પ્રેમ ધરી. ॥૩૫॥

-------

Chapter : 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 |