Saral Gita

Chapter 13 : Verses 21 - 25

-------

पुरुषः प्रकृतिस्थो हि भुङ्‌क्ते प्रकृतिजान्गुणान् ।
कारणं गुणसङ्गोऽस्य सदसद्योनिजन्मसु ॥१३-२१॥

પ્રકૃતિના ગુણનો કરે પુરૂષ સદાયે ભોગ,

તેથી તેને થાય છે જન્મમરણનો રોગ.

-------

उपद्रष्टानुमन्ता च भर्ता भोक्ता महेश्वरः ।
परमात्मेति चाप्युक्तो देहेऽस्मिन्पुरुषः परः ॥१३-२२॥

સાક્ષી પાલક સર્વના મહેશ્વર કહ્યા તે,

પરમાત્મા ઉત્તમ વળી આ શરીરમાં છે.

પરમ પુરૂષ તે તો સદા દેહે વાસ કરે.

દ્રષ્ટા મંતારૂપ તે સૌમાં વાસ કરે.

-------

य एवं वेत्ति पुरुषं प्रकृतिं च गुणैः सह ।
सर्वथा वर्तमानोऽपि न स भूयोऽभिजायते ॥१३-२३॥

પુરૂષ તેમ ગુણસાથ જે પ્રકૃતિને જાણે,

કોઇ સ્થિતિમાં તે નહીં ફરી જન્મ પામે.

-------

ध्यानेनात्मनि पश्यन्ति केचिदात्मानमात्मना ।
अन्ये सांख्येन योगेन कर्मयोगेन चापरे ॥१३-२४॥

કોઇ પ્રભુને ધ્યાનમાં હૃદયે દેખે છે,

કોઇ જ્ઞાન થકી કરી કર્મે પેખે છે.

-------

अन्ये त्वेवमजानन्तः श्रुत्वान्येभ्य उपासते ।
तेऽपि चातितरन्त्येव मृत्युं श्रुतिपरायणाः ॥१३-२५॥

બીજા પાસે સાંભળી પ્રભુને ભજતાં જે,

તરી જાય છે મોતને સુણનારાયે તે. ॥૨૫॥

-------

Chapter : 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 |