અક્ષત

સમુદ્રે સરોવરને કહ્યું :

‘તું તો અતિશય સીમિત છે.

મારા જેવું વિશાળ બની જા.

આવ, તને આશ્લેષ આપું; મારા સમાન સ્વરૂપ ધરું !’

સરોવરે સંભળાવ્યું :

‘ભાઈ સાગર ! હું સીમિત છું એ વાત સાચી છે.

છતાં પણ સરોવર છું એનો મને સંતોષ છે.’

‘એવો અર્થ વગરનો આત્મસંતોષ શા કામનો ?’ સમુદ્રે કહ્યું.

‘મારો આત્મસંતોષ અર્થ વગરનો નથી.’ સરોવરે કહ્યું :

‘જો આ પથિક એની પ્રતીતિ કરાવી આપશે.’

એટલામાં તો પથિક આવી પહોંચ્યો ને પાણી પીવા માંડ્યો.

સમુદ્ર એ જોઈ શાંત થયો.

સરોવરને સંતોષ થયો.

(શ્રી યોગેશ્વરજી રચિત 'અક્ષત' માંથી )